Surja Abese — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• Nutfah (نُطْفَةٍ): pikë uji e vogël, pra spermë – lëngu i dobët nga i cili krijohet njeriu.
• Kadderahu (قَدَّرَهُ): e përcaktoi dhe e rregulloi krijimin e tij në faza të njëpasnjëshme, duke i dhënë formë dhe përmasa të caktuara.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi e qortoi njeriun jobesimtar për mosmirënjohjen e tij ndaj Krijuesit, i kujton atij fillimin e krijimit të tij, për ta bindur se Ai që e krijoi atë herën e parë, është i aftë ta ringjallë përsëri. Ai e krijoi njeriun nga një pikë uji e vogël dhe e dobët – spermë – që as që shihet me sy të lirë. Pastaj e përcaktoi atë në faza të njëpasnjëshme: fillimisht pikë uji, pastaj mpiksje gjaku, pastaj copë mishi, pastaj kocka, e pastaj e veshi me mish dhe i dha formën më të bukur, derisa e bëri krijesë të plotë njerëzore. Kjo tregon fuqinë e pakufishme të Allahut, i cili me një pikë të vogël krijoi njeriun më të përsosur në tokë, me mendje, zemër, shqisa dhe aftësi që e bëjnë të dallohet nga çdo krijesë tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e fuqisë së Allahut: Kur njeriu mendon për krijimin e tij nga një pikë uji e vogël, ai e kupton se Allahu është i Plotfuqishëm dhe se ringjallja pas vdekjes është diçka e lehtë për Të, madje edhe më e lehtë se krijimi i parë.
2. Përulësia dhe largimi nga mendjemadhësia: Kur njeriu e di se fillimi i tij ishte një pikë uji e dobët, nuk ka arsye që të jetë arrogant apo kryelartë ndaj të tjerëve, sepse të gjithë kanë të njëjtin fillim.
3. Mirënjohja ndaj Krijuesit: Ky ajet na mëson që të jemi mirënjohës ndaj Allahut për dhuratën e jetës dhe për përsosjen e krijimit tonë, duke e falënderuar Atë me adhurim dhe bindje.
4. Besimi në ringjallje: Ky ajet forcon besimin në jetën pas vdekjes, sepse Ai që krijoi njeriun nga asgjëja, patjetër që do ta ringjallë atë për llogari dhe shpërblim.