Surja Abese — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• ثُمَّ أَمَاتَهُ: Pastaj ia mori jetën, pra e bëri të vdesë pasi i kishte dhënë jetë.
• فَأَقْبَرَهُ: E bëri atë të varrosur, pra i mundësoi që të ketë një varr që e mbulon dhe e fsheh trupin e tij.

Tefsiri i ajetit:

Pasi All-llahu i Lartësuar e krijoi njeriun nga një pikë uji të dobët (sperma) dhe e kaloi atë nëpër faza të ndryshme të zhvillimit, pastaj ia lehtësoi rrugën e së mirës dhe të së keqes, Ai ia merr jetën në momentin që e ka caktuar. Pastaj i mundëson atij një varr ku do të varroset, që ta mbulojë dhe ta ruajë trupin e tij deri në Ditën e Kiametit. Ky varr nuk është fundi i tij, por një ndalesë e përkohshme derisa All-llahu, kur të dojë, do ta ringjallë për llogari dhe shpërblim. Kjo tregon se njeriu nuk është i lënë pas dore, por ka një cikël të plotë: krijim, jetë, vdekje, varr dhe më pas ringjallje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na kujton se jeta në këtë botë është e kufizuar dhe se vdekja është e vërtetë e pamohueshme, prandaj duhet të përgatitemi për takimin me All-llahun.
2. Varri nuk është fundi i ekzistencës sonë, por një urë kalimi drejt jetës së përjetshme, gjë që na mbush me shpresë dhe na bën të veprojmë me përgjegjësi.
3. Fuqia e All-llahut është e plotë: Ai që krijoi njeriun nga asgjëja dhe i dha jetë, është i aftë ta ringjallë atë pas vdekjes, prandaj besimi në ringjallje është themel i besimit tonë.
4. Ajeti na mëson përulësinë: njeriu, sado i madh që të jetë, do të kthehet në një varr të ngushtë, prandaj nuk duhet të krenohet me pasurinë apo fuqinë e tij, por të jetë rob falënderues ndaj Krijuesit të tij.