Surat 'Abasa — Ayat 33

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الصَّاخَّةُ (ash-Shākhkhah): swara gedhe banget kang nyuwaraake kuping, yaiku swara sangkakala (nafkhah) kaping pindho ing dina kiamat.
• فَإِذَا (fa-idzā): tembung kang nuduhake kedadeyan kang mesthi bakal kelakon ing tembe mburi.

1. Tafsir ayat:

Dadi nalika swara gedhe kang nggumunake lan nyuwaraake kuping iku teka, yaiku swara sangkakala kaping pindho ing dina kiamat, swara kang banget nggegirisi nganti meh nyuwaraake pangrungu saben wong. Iki minangka tandha wiwitane dina kiamat, nalika kabeh urip ing jagad iki wis rampung lan manungsa bakal ngadhepi urip sawise mati. Ing wektu iku, saben wong mung mikirake awake dhewe, nganti ora nggatekake sanak sadulure, ibune, bapake, bojone, lan anak-anake. Saben wong duwe rasa kuwatir lan masalah dhewe-dhewe kang nggawe dheweke ora bisa mikirake wong liya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen dina kiamat iku mesthi bakal teka, mula kita kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi nindakake amal saleh lan taqwa marang Allah.
• Kita diajari supaya ora nggantungake urip ing donya iki, amarga kabeh kang ana ing donya iki bakal sirna lan mung amal kebecikan kang bakal migunani.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene kuwasa Allah SWT kang bisa nggawe swara nggegirisi kang nyuwaraake kabeh makhluk, mula kita kudu tambah iman lan wedi marang Allah.
• Kita dielingake supaya ora nglalekake tanggung jawab agama amarga kesibukan donya, amarga ing dina kiamat ora ana kang bisa nulungi kajaba amal kita dhewe.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an wis ngandhani bab-bab gaib kang ora bisa dingerteni manungsa, supaya kita bisa nyiapake dhewe kanthi bener lan entuk kabegjan ing akhirat.