Surat 'Abasa — Ayat 32

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• مَّتَاعًا (mata'an): barang kang bisa dimanfaatake, kesenengan, utawa rezeki kanggo nyukupi kebutuhan.
• أَنْعَامِكُمْ (an'amikum): kewan-kewan ternak, kayata sapi, wedhus, kebo, lan liya-liyane.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo ayat-ayat sadurunge kang nyritakake babagan nikmat-nikmat gedhe kang diparingake Allah marang manungsa. Ing kene Allah nerangake yen kabeh tetuwuhan, woh-wohan, lan tanduran kang wis disebutake sadurunge iku kabeh digawe kanggo mata' utawa barang kang bisa dimanfaatake dening manungsa lan kewan-kewan ternake.

Tegese, Allah ora mung nyukupi kebutuhan manungsa wae, nanging uga mikirake kewan-kewan kang dadi tanggungan manungsa. Woh-wohan lan panganan kang enak-enak iku dadi bagian kanggo manungsa, dene suket lan tetuwuhan liyane dadi panganan kanggo kewan ternak. Kabeh iki nuduhake betapa jembare lan lengkape rezeki kang diparingake Allah marang makhluk-e.

Dadi, ayat iki ngelingake manungsa supaya ora lali marang sapa kang menehi kabeh nikmat iki. Kabeh kang ana ing bumi, saka banyu kang tumiba saka langit, bumi kang pecah metuake tetuwuhan, nganti woh-wohan lan suket kanggo kewan, iku kabeh minangka tandha kekuwasane Allah lan bukti katresnane marang makhluk-e.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ngrumat kewan ternak iku bagian saka syukur: Allah nyebutake kewan ternak ing ayat iki minangka tanda yen ngopeni lan menehi pangan marang kewan iku kalebu bab kang digatekake dening agama.
• Rezeki iku wis diatur dening Allah: manungsa ora perlu kuwatir babagan rezeki, amarga Allah wis nyiapake panganan kanggo manungsa lan kewane.
• Nambah iman lan syukur: kanthi ngerteni yen kabeh panganan lan tetuwuhan iku saka Allah, manungsa dadi luwih cedhak lan tresna marang Allah.
• Islam iku agama kang ngemong kabeh makhluk: ora mung manungsa, nanging uga kewan lan lingkungan, kabeh diopeni ing ajaran Islam.
• Ajak marang kabecikan: ayat iki ngajak manungsa supaya nggunakake nikmat Allah kanthi bener, ora boros, lan tansah eling marang Sing Maha Kuwasa.