سورت انفطار — آیت 13

د معنیٰ (کلمې):

• الأبرار: هغه نیکان او متقیان چې د الله (ج) حقوق او د بندګانو حقوق پوره ادا کوي. دا د "بَرّ" جمع ده، چې هغه څوک دی چې د هغه نیکي عمومي وي — له خپل رب سره په اطاعت کې نیکي کوي او له خلکو سره د هغوی په ګټه د خیر په رسولو کې نیکي کوي.
• نعيم: د تل پاتې خوند، آرام او د جنت هغه نعمتونه چې هیڅ کله نه ختمېږي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د نیکانو د برخلیک خبر ورکوي او وایي چې بېشکه نیکان (هغه کسان چې د الله (ج) حقوق یې ادا کړي او له خلکو سره یې ښه چلند کړی) به په لوی نعمت کې وي. دا نعمت به د قیامت په ورځ ښکاره شي — د جنت هغه نعمتونه چې د تل لپاره پاتې دي، چې سترګې یې نه دي لیدلي، غوږونه یې نه دي اوریدلي او د انسان زړه ته یې خطره نه ده راغلې. دا نعمت یوازې د ظاهري خوندونو خبره نه ده، بلکې د الله (ج) د رضایت او د هغه د لیدلو ستر نعمت هم پکې شامل دی، چې له ټولو نعمتونو لوړ دی.

فایدې:

1. دا آیت مومنانو ته د هڅونې پیغام ورکوي چې په نیکۍ او تقویٰ باندې ټینګ پاتې شي، ځکه چې د دوی پایله ښکلې او تل پاتې ده.
2. دا خبره د زړونو تسکین ورکوي چې د دنیا ستونزې او مصیبتونه به د آخرت د نعمتونو په مقابل کې هیڅ نه وي — نیکان به په بشپړ خوند او آرام کې وي.
3. دا آیت د الله (ج) له عدل او رحمت څخه خبر ورکوي، چې هغه د نیکۍ بدله نه هېروي او خپلو بندګانو ته د هغوی د اعمالو ښه بدله ورکوي.
4. دا انسان هڅوي چې د نیکۍ لار غوره کړي او په دواړو اړخونو کې — له الله سره په اړیکه او له خلکو سره په معامله کې — ښه والی خپل کړي، ترڅو د دې ستر نعمت مستحق شي.