سوره مطففین — آیه 13

معانی کلمات:

• تُتْلَىٰ: خوانده میشود، تلاوت گردد.
• آیَاتُنَا: آیات قرآن کریم که بر پیامبر وحی شده است.
• أَسَاطِیرُ: جمع «أُسطورَة» به معنای افسانهها و حکایتهای کهن و نوشتههای باطل گذشتگان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به توصیف حالِ بدکارانِ تکذیبکننده میپردازد و میفرماید: این ستمگرانِ گناهکار، هنگامی که آیات روشن و روشنگر قرآن بر آنان خوانده میشود، از روی عناد و تکبّر، سخنان خدا را به باد تمسخر میگیرند و میگویند: «اینها افسانههای کهن و حکایتهای باطل پیشینیان است که برای ما بازگو میشود و هیچ ارتباطی به حقیقت و وحی الهی ندارد.» آنان با این سخن، در حقیقت، حق را انکار میکنند و آیات الهی را ساخته و پرداختهی بشر میپندارند، در حالی که این آیات، کلام خداوند حکیم و داناست که بر قلب پیامبرش نازل شده است. این انکار و تکذیب، نه از روی دلیل و برهان، بلکه ناشی از ظلم و گناهکاری آنان است که پرده بر دلهایشان افکنده و مانع از پذیرش حق شده است. آنان به جای تأمّل و تدبّر در آیات الهی، بهانهجویی میکنند و آن را به افسانههای گذشتگان نسبت میدهند، تا خود را از زیر بار مسئولیت ایمان و عمل رها سازند.

فواید و پیامهای آیه:

• تکذیب آیات الهی و نسبت دادن آن به افسانههای کهن، نشانهی ظلم و گناهکاری است و ریشه در کبر و عناد دارد، نه جهل و نادانی.
• قرآن کریم، کتابی است که از جانب خداوند نازل شده و محتوای آن، حق و حقیقت است؛ هرگز نباید آن را با سخنان باطل و افسانههای بشری مقایسه کرد.
• مؤمن باید در برابر آیات الهی، با جان و دل تسلیم باشد و از هرگونه استهزا و تکذیب که موجب خشم خداوند و محرومیت از رحمت او میشود، بپرهیزد.
• این آیه، هشداری است برای همهی انسانها که در برابر کلام خدا، خاضع و خاشع باشند و از سرنوشت شوم تکذیبکنندگان عبرت بگیرند، تا در زمرهی رستگاران و مؤمنان قرار گیرند.