ซูเราะฮฺ อัล-มุฏ็อฟฟิฟีน — อายะฮฺ 13

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• تُتْلَى หมายถึง ถูกอ่านหรือถูกสาธยาย
• آيَاتُنَا หมายถึง โองการทั้งหลายของเรา (อัลกุรอาน)
• أَسَاطِيرُ เป็นพหูพจน์ของคำว่า أُسْطُورَة หมายถึง นิทานหรือเรื่องเล่าที่ถูกเขียนขึ้นในอดีต ซึ่งพวกเขากล่าวหาว่าเป็นเพียงเรื่องโกหกที่คนรุ่นก่อนแต่งขึ้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่มีความผิดบาปมากมาย เมื่อโองการต่างๆ ของอัลลอฮ์ถูกอ่านให้พวกเขาฟัง พวกเขาก็จะกล่าวอย่างดูถูกดูหมิ่นว่า "นี่เป็นเพียงนิทานเก่าแก่ของคนรุ่นก่อนเท่านั้น" พวกเขาปฏิเสธว่าอัลกุรอานมิได้มาจากอัลลอฮ์ แต่เป็นเพียงเรื่องเล่าที่ถูกเขียนขึ้นในอดีต ซึ่งความจริงแล้วมิได้เป็นเช่นนั้น อัลกุรอานคือพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ทรงประทานลงมาแก่ศาสนทูตของพระองค์ สาเหตุที่หัวใจของพวกเขาถูกปิดกั้นจากการศรัทธานั้น ก็เพราะความผิดบาปที่พวกเขากระทำอยู่อย่างต่อเนื่องจนทำให้หัวใจของพวกเขามืดบอดไป

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. การปกป้องอัลกุรอานจากคำกล่าวร้าย — เราต้องตระหนักว่าอัลกุรอานคือพระดำรัสของอัลลอฮ์อย่างแท้จริง ไม่ใช่เรื่องเล่าหรือนิทานใดๆ การที่ผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวหาอัลกุรอานว่าเป็นเพียงนิทานเก่าแก่ เป็นการแสดงถึงความดื้อรั้นและการปฏิเสธความจริงอย่างสิ้นเชิง
2. บาปทำให้หัวใจมืดบอด — การกระทำความผิดอย่างต่อเนื่องจะส่งผลต่อหัวใจ ทำให้ไม่สามารถรับรู้ถึงความจริงและความงดงามของอัลกุรอานได้ ดังนั้นเราควรรักษาความบริสุทธิ์ของหัวใจด้วยการละเว้นจากบาป เพื่อให้หัวใจของเราพร้อมรับแสงสว่างแห่งการชี้นำจากอัลลอฮ์
3. ความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอาน — อัลกุรอานเป็นคัมภีร์ที่มีชีวิตและมีความมหัศจรรย์เหนือคำกล่าวอ้างใดๆ ผู้ที่มีหัวใจบริสุทธิ์จะพบกับความจริงและความสงบสุขในการอ่านและปฏิบัติตามอัลกุรอาน ขอให้เราเป็นผู้ที่เปิดใจรับอัลกุรอานด้วยความเคารพและใคร่ครวญ เพื่อจะได้พบกับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า