Surah Al-Mutaffifin — Aya 13

Ma’anonin Kalmomin:

• "Asatirul-awwalin": jam’in kalmar "usturah", wato tatsuniyoyi ko labaran da aka rubuta a zamanin da, waɗanda ba su da tushe daga Allah.

Tafsirin Ayar:

Idan ana karanta masa ayoyin Alkur’ani da aka saukar da su a kan Manzon Allah (s.a.w.), sai ya ce: “Waɗannan tatsuniyoyi ne na mutanen farko, ba su daga wurin Allah ba.” Wannan magana ce ta ƙaryatawa da izgili, domin yana nisantar da kansa daga gaskiya, kuma yana ƙoƙarin rage darajar ayoyin Allah. Wannan hali ba ya fitowa ba sai daga mai zalunci mai yawan zunubai, wanda zuciyarsa ta taurare saboda yawan laifuffuka da yake aikatawa. Shi kuwa gaskiyar magana ita ce: Alkur’ani maganar Allah ne da wahayinsa, ba tatsuniya ba. Amma duhun da ke cikin zuciyarsa ya hana shi gane gaskiya, kuma ya sa ya ƙaryata sakon Allah.

Fannoni da Darussa da Ake Ciro Daga Ayar:

1. Ƙaryata Alkur’ani da cewa tatsuniya ce babban laifi ne da ke nuna girman kai da rashin biyayya ga Allah.
2. Imani da Alkur’ani yana buƙatar tsarkake zuciya daga zunubai, domin zunubai suna rufe hasken gaskiya.
3. Ayar tana gargadinmu mu nisanci izgili da Allah da ayoyinsa, kuma mu riƙa girmama Alkur’ani a matsayin abin da yake shiriya ga al’umma.
4. Ta nuna cewa waɗanda suka ƙaryata sakon Allah ba su da hujja, sai dai suna bin son zuciyarsu da tsohuwar al’adar kafirci.
5. A cikin ayar akwai ƙarfafawa ga muminai su tsaya tsayin daka wajen riƙe gaskiya, duk da suka da izgilin maƙaryata.