சூரா அல்-முதஃப்பிஃபின் — வசனம் 13

சொற்பொருள்:

* அஸாதீருல் அவ்வலீன் (أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ): "அஸாதீர்" என்பது "உஸ்தூரா" என்பதன் பன்மை. இது பழங்கால மக்களால் எழுதப்பட்ட கதைகள், கட்டுக்கதைகள் மற்றும் பொய்யான செய்திகளைக் குறிக்கும்.

விளக்கம்:

இந்த திருவசனத்தில், இறைவன் அந்தப் பெரும் பாவிகளின் இழிவான நிலையை விளக்குகிறான். அவர்கள் மறுமை நாளை நம்ப மறுக்கும் அளவிற்கு அநியாயக்காரர்களாகவும், பாவத்தில் ஆழ்ந்தவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நம் திருமறை வசனங்கள் ஓதிக்காட்டப்படும்போது, அதைச் சிந்தித்து உண்மையை உணர முயலாமல், "இவை எல்லாம் முன்னோர்களின் கட்டுக்கதைகள்" என்று இகழ்ச்சியுடன் கூறுகிறார்கள். இது அவர்களுடைய முரண்பாடான போக்கைக் காட்டுகிறது. ஏனெனில், இந்த திருக்குர்ஆன் மனிதர்களை நேர்வழியில் செலுத்தக்கூடிய தெளிவான வசனங்களாகும். ஆனால், அவர்களுடைய இதயங்கள் பாவங்களால் கறைபட்டு, உண்மையை ஏற்கும் தகுதியை இழந்துவிட்டன. எனவே, அவர்கள் இவ்வாறு பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்துகிறார்கள். உண்மையில், இது இறைவனின் திருவசனமே தவிர, முன்னோர்களின் கதைகள் அல்ல. மேலும், அவர்கள் இவ்வாறு மறுத்ததன் காரணமாக, மறுமை நாளில் அவர்கள் தங்கள் இறைவனைக் காணும் பாக்கியத்திலிருந்து நிரந்தரமாக நீக்கப்பட்டு, நரக நெருப்பில் நுழைந்து, தாங்கள் பொய்யென மறுத்த வேதனையை அனுபவிப்பார்கள்.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் வசனங்களை இகழ்ச்சியுடன் நடத்துவது பெரும் பாவமாகும். அவற்றைச் சிந்தித்து அதன்படி நடக்க வேண்டும்.
2. பாவங்கள் இதயத்தைக் கறைபடுத்தி, உண்மையை உணரும் திறனை இழக்கச் செய்கின்றன. எனவே, பாவங்களைத் தவிர்த்து, இதயத்தைத் தூய்மையாக வைத்திருக்க வேண்டும்.
3. இறைவனைக் காணும் பாக்கியம் (ருஃயத்) முஃமின்களுக்கு மறுமையில் கிடைக்கும் மாபெரும் பரிசு. அதைப் பெறுவதற்காக நாம் இறைவனை உண்மையாக வணங்க வேண்டும்.
4. திருக்குர்ஆனை "கட்டுக்கதை" என்று கூறுவது அறியாமையின் அடையாளம். அது அனைத்து மனிதர்களுக்கும் வழிகாட்டியாக அருளப்பட்ட இறைவேதம்.