Surat Al-Mutaffifin — Ayat 13

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• تُتْلَىٰ: diwaca utawa dicritakake.
• آيَاتُنَا: ayat-ayaté Allah, yaiku Al-Qur'an.
• أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ: dongeng-dongengé wong-wong jaman kuna, crita-crita lawas kang ora ana dhasaré.

1. Tafsiré ayat:

Yen wong kang gumedhe lan akeh dosané mau diwacakake ayat-ayat Al-Qur'an kang diturunake marang Rasulullah, dheweke langsung ngucap kanthi ngece: "Iki mung dongeng-dongengé wong jaman biyen, dudu saka ngarsané Allah." Pancen wong kang kaya ngono iku wong kang ora gelem ngakoni anané dina pembalesan, lan ora ana kang mbantah lan ngapusi ayat-ayat mau kajaba wong kang nganiaya awake dhewe lan akeh banget dosané. Atine wis ketutupan dening pepeteng dosa-dosa kang dilakoni, mula ora bisa nampa bebener. Sing bener, Al-Qur'an iku dudu dongeng, nanging temen-temen pangandikané Allah lan wahyu marang Nabi-Né. Wong-wong kafir mau ing dina kiyamat bakal ora bisa nyawang Pangerané, lan bakal mlebu ing geni neraka lan ngrasakake panase. Banjur dipangandikani: "Iki pembalesan kang biyen padha mbok anggap goroh."

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, dudu crita gawéan manungsa, mula kudu diimani lan diwaca kanthi ati kang kebak katresnan.
• Wong kang akeh dosa bisa dadi wuta atiné, mula ora bisa nampa bebener. Dadi, kita kudu tansah njaga ati saka tumindak ala.
• Ayat iki nuduhake yen wong mukmin ing suwarga bakal bisa nyawang Pangerané, dadi kabegjan kang gedhe banget kanggo wong kang setya.
• Ngece lan ngremehake ayat-ayat Allah iku tandha-tandha wong kang kufur lan bakal nampa siksa. Mula, ayo padha ngajeni lan nresnani Al-Qur'an.
• Al-Qur'an iku pituduh kanggo kabeh manungsa, mula ayo padha sinau lan nglakoni isiné supaya urip dadi tentrem lan begja ing donya lan akherat.