Аль-Мутаффифин сүресі — Аят 13

1. Сөздердің мағынасы:

• تُتْلَىٰ — оқылған кезде, айтылған кезде.
• آيَاتُنَا — Біздің аяттарымыз, яғни Құранның аяттары.
• أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ — бұрынғылардың ертегілері, аңыздары, яғни ежелгі халықтардың жазба әңгімелері.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала Қиямет күнін өтірік деп санайтын, күнәға батқан залым адамдардың бір сипатын баяндайды. Оларға Құран аяттары оқылып, насихат айтылған кезде, олар оны ойланып, түсінуге тырыспайды. Керісінше, оны менсінбей: «Бұл — бұрынғылардың ескі ертегілері, аңыздары ғана, Аллаһтан түскен уахи емес» — деп айтады. Олар Құранның шынайылығын мойындамай, оны адамдар ойлап тапқан әңгіме деп есептейді.

Шындығында, Құран — Аллаһтың сөзі, пайғамбарға түскен уахи. Бірақ олардың жүректері күнәлармен қапталып, шындықты қабылдауға бөгет болған. Олардың бұл сөзі шынайылыққа негізделмеген, тек қана қыңырлық пен менмендіктен туған.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Құран — Аллаһтың шынайы сөзі, оны менсінбей, «ертегі» деп айту үлкен қателік және ауыр күнә.
• Адам күнәға батқан сайын оның жүрегі қатайып, шындықты қабылдауға қабілеті әлсірейді. Сондықтан күнәдан сақтану — жүректің тазалығының кепілі.
• Құранды оқығанда немесе тыңдағанда, оны ойланып, түсінуге тырысу керек, менсінбеу немесе теріске шығару дұрыс емес.
• Құран — бүкіл адамзатқа арналған ғибрат пен тура жол көрсетуші кітап. Оны оқып, үйрену — әрбір мұсылманның парызы.
• Аят адамды Құранға деген сүйіспеншілікке, оны құрметтеуге және оның мағынасын терең түсінуге шақырады.