Сураи Аль-Мутаффифин — Оят 25

1. Маънои калимаҳо:

— «Роҳиқ»: шароби пок ва холисе, ки дар он омехтагӣ ва олудагӣ нест.

— «Махтум»: мӯҳр задашуда, яъне зарфи он мӯҳр карда шудааст ва касе онро намекушояд, магар бандагони некӯкор.

1. Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол дар бораи неъматҳои аҳли биҳишт хабар медиҳад, ки ба онҳо аз шароби поки биҳиштӣ менӯшонанд, ки дар зарфҳои мӯҳр задашуда қарор дорад. Ин шароб хеле соф ва покиза аст ва бӯи хуши он ба машк монанд аст. Ҳеҷ кас наметавонад онро кушояд ва аз он баҳра барад, магар бандагони некӯкор ва фармонбардори Худо, ки дар дунё аз ҳароми Худо парҳез кардаанд ва ба тоъат ва ибодат машғул шудаанд. Ин неъмат барои онҳост, ки дар биҳишт дар ҳолати оромӣ ва шодӣ қарор доранд ва ба рӯи худ нишонаҳои неъмат ва хушҳолиро мебинанд.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба тоъат ва ибодати Худо кӯшиш кунем, то ба чунин неъматҳои биҳиштӣ ноил гардем.

— Нишон медиҳад, ки подоши бандагони некӯкор назди Худо бузург аст ва онҳо дар охират аз ҳар гуна неъматҳо баҳра мебаранд.

— Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки дунёи фонӣ нест, балки ҳаёти ҷовидонӣ дар пеш аст ва бояд барои он омодагӣ бинам.

— Ҳамчунин, ин оят моро ба парҳезгорӣ ва покизагӣ даъват мекунад, то ки сазовори ин неъматҳои бузург гардем.