Аль-Аля сүрәсе — Аять 11

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَتَجَنَّبُهَا — аннан (үгет-нәсыйхәттән) читләшә, кача.
• الْأَشْقَى — иң бәхетсез, иң каты бәхетсезлеккә дучар булган кеше, ягъни кәфер.

Аять тәфсире:

Әйе, ул үгет-нәсыйхәтне кабул итми, аннан кача һәм читләшә — ул — иң бәхетсез кеше. Ул — Раббысыннан курыкмаган, аның вәгазьләренә колак салмаган кәфер. Аның бәхетсезлеге — ул көферлектә ныгып калуы һәм ахирәттә җәһәннәм утына керүе белән билгеле. Ул утта каты газап чигәр, анда үлә дә алмас, яшәве дә аңа бернинди файда китермәс. Бу — аның өчен иң зур бәхетсезлек һәм хәсрәт.

Аятьтән алынган файдалар:

• Үгет-нәсыйхәтне кабул итү — кешенең бәхетле булуының билгесе, ә аннан баш тарту — бәхетсезлекнең сәбәбе.
• Кеше үзенең гамәлләре белән үз язмышын билгели: кем Аллаһыдан курыкса, ул туры юлда, ә кем кире кайтса, ул үзенә зыян китерә.
• Бу аять мөэминнәргә Аллаһының рәхмәтен һәм аларның хак юлда икәнлеген искәртә, аларны шөкер итәргә һәм дәвамлы рәвештә изге гамәлләр кылырга өнди.