Аль-Аля сүрәсе — Аять 17

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-Ахирә — ахирәт йорты, мәңгелек тормыш.
• хайрун — яхшырак, өстенрәк.
• әбка́ — даимирәк, озаграк калучы, мәңгелек.

Аять тәфсире:

Әй, кешеләр! Дөнья тормышының барлык шатлыклары, байлыклары һәм ләззәтләре вакытлыча гына. Алар тиз узучы күләгә кебек — бер мизгелдә юкка чыгалар. Ә менә ахирәт йорты — ул мәңгелек. Андагы нигъмәтләр, рәхәтләр һәм бәхет беркайчан да бетми, өзелми. Ахирәттәге тормыш дөньядагы тормыштан ни дәрәҗәдә яхшырак икәнен күз алдына китерегез: дөньядагы һәрбер шатлык кайгы белән аралашкан, һәрбер рәхәт авырту белән катышкан, һәрбер байлык югалту куркынычы астында. Ләкин ахирәт нигъмәтләре — саф, кимчелексез, мәңгелек. Аларда бернинди кайгы да, авырту да, курку да юк. Шуңа күрә ахирәт дөньядан яхшырак та, озаграк та, ягъни мәңгелек.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Акыллы кеше вакытлыча булган дөнья ләззәтләрен мәңгелек ахирәт нигъмәтләренә алыштырырга тырышырга тиеш.
• Дөньядагы барлык нәрсә — узучы, ә ахирәт — мәңгелек. Шуңа күрә мәңгелек тормышка әзерләнү — иң зур файда.
• Бу аять мөэминнәрне дөньяның алдакчы матурлыкларына алданып калмаска, ә ахирәт өчен эшләргә өнди.
• Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте белән ахирәттәге нигъмәтләрнең бетмәс-төкәнмәс булуы — мөэминнәр өчен иң зур өмет һәм шатлык чыганагы.