Surja El-Gashije — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• “Âmile” (عامِلَةٌ): që punon, që vepron.
• “Nâsibe” (ناصِبَةٌ): e lodhur, e rraskapitur, me mundim dhe vuajtje.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar përshkruan gjendjen e fytyrave të jobesimtarëve në Ditën e Kiametit. Këto fytyra do të jenë të poshtëruara dhe të nënshtruara para Zotit të tyre, duke punuar një punë të rëndë dhe të mundimshme, të lodhura e të rraskapitura. Ato do të tërhiqen zvarrë me zinxhirë dhe pranga, duke vuajtur mundime të mëdha. Kjo për shkak se në jetën e dynjasë ato u treguan mendjemëdha dhe nuk pranuan t’i nënshtrohen Allahut me adhurim dhe bindje, prandaj në ahiret do të detyrohen të punojnë punë të rënda në zjarr, si ndëshkim për atë që kanë bërë. Ato do të hidhen në zjarrin e ndezur flakë, ku do të kenë vetëm ushqim nga bimët me gjemba, që nuk i jep trupit as mish e as nuk e shuan urinë, duke shtuar kështu vuajtjen dhe dënimin e tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo na bën të ditur se çdo vepër do të ketë shpërblimin e saj; kush punon për Allahun në dynja me bindje dhe devotshmëri, do të shpërblehet me Xhenet, ndërsa kush i kundërvihet urdhrave të Tij, do të ndëshkohet me zjarr.
2. Ajeti na mëson se mendjemadhësia dhe refuzimi për t’iu nënshtruar Allahut janë shkaqet që e çojnë njeriun në poshtërim dhe vuajtje të përjetshme.
3. Na nxit që të jemi të përulur para Zotit tonë, duke e adhuruar Atë me sinqeritet dhe duke iu larguar çdo forme të arrogancës, sepse vetëm kështu mund të shpëtojmë nga dënimi i Ditës së Madhe.
4. Ajeti na kujton se jeta e dynjasë është e shkurtër dhe se lodhja në bindje ndaj Allahut është më e mirë se lodhja në zjarr, prandaj le të përpiqemi të bëjmë vepra të mira që na afrojnë te mëshira e Allahut.