Suurah Al-Fajr — Aayad 10

Macnaha Erayada:

• Fircoon: waa laqabkii loo yaqaanay boqorradii Masar ee xilligii Nabiga Muuse (CS).
• Dhi al-Awtaad (ذِي الْأَوْتَادِ): waxaa loola jeedaa mulkiilaha tiirarka/xiisadaha, waxaana ku xidhnaa labo macno: (1) tiirar ay ku xidhan jireen dadka uu cadaabayo, (2) ama ciidankiisa tirada badan oo ahaa sida tiirarka u xoogga ugu haya xukuumadiisa.

Tafsiirka Guud:

Kadib markii Eebe (SW) sheegay sida uu u ciqaabay qoomkii Caad iyo Thamuud, wuxuu xusayaa Fircoon, boqorkii Masar, kaas oo lahaa ciidan aad u tiro badan oo xoog weyn, kuwaas oo ahaa sida tiirarka adag ee dhulka ku haya. Waxaa kaloo la sheegay inuu lahaa tiirar uu ku xidho dadka uu cadaabayo, isagoo si ba'an ugu silciya. Eebe wuxuu ku ciqaabay isaga iyo ciidankiisaba, isagoo ku halligay badda, sidii ay tahay awoodda Eebe ee ka sarreysa awood kasta.

Faa'iidooyinka laga qaato:

1. Awoodda iyo xoogga ma aha wax Eebe ka ilaalin kara; Fircoon oo ahaa boqorkii ugu xoogga badnaa xilligiisii, haddana Eebe wuu baabi'iyay isaga iyo ciidankiisaba. Tani waxay ku tusinaysaa in xoogga dhabta ah uu leeyahay Eebe oo kaliya.
2. Dulmiga iyo cadaabka dadka waa wax Eebe neceb yahay, wuxuuna ciqaabi doonaa kuwa sameeya, haddii ay ahaadaan kuwa awoodda leh.
3. Qur'aanku wuxuu inoo sheegayaa taariikhdii hore si aan ugu waano qaadanno, isla markaana aan uga fikirno cidhibta kuwa xaqa diida.
4. Naxariista Eebe way ballaaran tahay, laakiin ciqaabtiisu waxay ku dhacdaa kuwa xadgudba, sidaa darteed waa inaan ka fogaanno dulmiga oo aan u hogaansanno Eebe.