ซูเราะฮฺ อัช-ชัมส์ — อายะฮฺ 11

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• ثَمُودُ (ษะมูด): ชื่อชนเผ่าหนึ่งในยุคโบราณที่อาศัยอยู่ในหุบเขาอัลฮิจร์ ระหว่างฮิญาซและตะบูก พวกเขาคือชนชาติของนบีศอลิฮ์ อะลัยฮิสสลาม
• بِطَغْوَاهَا (บิฏเฆฺวาฮา): ด้วยความละเมิดฝ่าฝืนและล่วงเกินขอบเขตของพวกเขา หมายถึงความอหังการและการกบฏต่อพระเจ้าอย่างสุดขีด

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงชนเผ่าซะมูดที่ปฏิเสธและไม่เชื่อนบีศอลิฮ์ อะลัยฮิสสลาม ซึ่งเป็นศาสนทูตที่ถูกส่งมายังพวกเขา สาเหตุที่ทำให้พวกเขาปฏิเสธนั้นมิใช่เพราะขาดหลักฐานหรือความกระจ่างแจ้ง หากแต่เป็นเพราะความละเมิดฝ่าฝืนและความอหังการที่ฝังรากลึกในจิตใจของพวกเขา พวกเขาก้าวล่วงขอบเขตของพระเจ้าอย่างมหันต์ จนกระทั่งหัวหน้าที่ชั่วร้ายที่สุดของพวกเขาได้ลุกขึ้นมาฆ่าอูฐตัวเมียที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดให้เป็นสัญญาณพิสูจน์ความจริง แม้ว่านบีศอลิฮ์จะเตือนพวกเขาแล้วก็ตามว่า จงอย่าแตะต้องอูฐตัวนี้ด้วยความชั่วร้าย และจงเคารพสิทธิ์ในการใช้น้ำของมัน ซึ่งถูกแบ่งเป็นวันของมันและวันของพวกเขา แต่พวกเขากลับปฏิเสธคำเตือนและฆ่ามันในที่สุด ผลลัพธ์ก็คือพระเจ้าทรงลงโทษพวกเขาอย่างสาสมด้วยเสียงกัมปนาทและแผ่นดินไหว ทำลายล้างพวกเขาทั้งหมดอย่างเท่าเทียมกัน ไม่มีใครรอดพ้นจากการลงโทษ และพระองค์ไม่ทรงเกรงกลัวผลใดๆ จากการลงโทษที่พระองค์ทรงกระทำต่อพวกเขา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความละเมิดฝ่าฝืนและความอหังการเป็นบ่อเกิดของหายนะ เมื่อมนุษย์ก้าวล่วงขอบเขตของพระเจ้า พวกเขาจะถูกนำไปสู่การปฏิเสธความจริงและในที่สุดก็จะพบกับความหายนะ
2. การที่อัลลอฮ์ทรงส่งสัญญาณและหลักฐานที่ชัดเจนมาให้มนุษย์นั้น เป็นความเมตตาที่เปิดโอกาสให้พวกเขากลับตัว แต่หากพวกเขายังดื้อรั้น การลงโทษก็จะเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
3. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์ทรงลงโทษผู้ที่สมควรได้รับการลงโทษอย่างเท่าเทียม ไม่มีการเลือกปฏิบัติ และพระองค์ไม่ทรงหวั่นเกรงผู้ใดในการบังคับใช้กฎของพระองค์
4. การเชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้า แม้จะดูขัดกับความต้องการของตน ก็คือหนทางแห่งความปลอดภัยและความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า