Sure Şems — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• Semûd: Hz. Sâlih'in kavmi, geçmiş ümmetlerden biri.
• Tuğyân (طغوى): Azgınlık, haddi aşma, sınırı ihlal etme, isyanda ileri gitme.

Tefsir:

Semûd kavmi, azgınlıkları ve haddi aşmaları sebebiyle peygamberleri Hz. Sâlih'i yalanladı. Onlar, kendilerine gönderilen açık mucizelere rağmen büyüklenip hakka boyun eğmediler. İçlerinden en azgın olanı, Allah'ın mucize olarak gönderdiği deveyi boğazlamak için öne atıldı. Hz. Sâlih onları uyardı: "Bu Allah'ın devesidir, ona sakın dokunmayın; onun su içme hakkı olduğu gibi sizin de belli bir gün su içme hakkınız vardır." Fakat onlar bu uyarıyı dinlemediler, deveyi kestiler ve böylece azgınlıklarını son noktaya taşıdılar. Bunun üzerine Rableri, işledikleri bu suç sebebiyle onları helak etti; azabı hepsini eşit şekilde kuşattı, hiçbiri kurtulamadı. Allah, onlara verdiği bu şiddetli cezanın sonucundan endişe etmez; çünkü O, adaletle hükmeder ve hiçbir kimseden korkusu yoktur.

Faydalar:

• Azgınlık ve isyanda sınır tanımamak, kişiyi hakikati yalanlamaya ve sonunda helake sürükler.
• Allah'ın mucizeleri karşısında kibirlenmek, insanı pişmanlık duyamayacağı bir sona götürür.
• Peygamberlerin uyarılarını ciddiye almak, toplumların felaketten korunmasının en önemli yoludur.
• Allah'ın azabı geldiğinde hiçbir güç onu engelleyemez; bu, O'nun kudretinin büyüklüğünü gösterir.
• Bu kıssa, Allah'a isyan edenlerin akıbetinin ne kadar acı olduğunu hatırlatarak müminleri itaat ve takvaya teşvik eder.