Surja El-Lejl — Ajet 17

Kuptimet e fjalëve:

• “Vesecjúnebbihâ”: Do të largohet prej saj, do të shmanget nga ajo (zjarri).
• “El-etkâ”: Më i devotshmi, ai që e ka frikën më të madhe nga Allahu dhe ruhet më shumë nga gjynahet.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se zjarri i Xhehennemit do të largohet nga ai që është më i devotshmi ndaj Allahut, ai që ruhet nga shirku (idhujtaria) dhe nga mëkatet. Ky njeri është ai që e pastron veten duke dhënë pasurinë e tij për hir të Allahut, duke kërkuar kënaqësinë e Tij, jo për t’ia shpërblyer dikujt që i ka bërë mirë atij. Ky person është shembulli më i lartë i devotshmërisë – sipas shumë dijetarëve, ky është Ebu Bekri Siddik (Allahu qoftë i kënaqur me të), i cili e shpenzoi pasurinë e tij për të liruar robërit muslimanë nga torturat e idhujtarëve, duke kërkuar vetëm fytyrën e Allahut të Lartësuar. Ai nuk e bëri këtë për t’ia kthyer ndonjë të mire dikujt, por vetëm për hir të Zotit të tij më të Lartë. Dhe Allahu do t’i japë atij në Xhennet atë që do ta kënaqë plotësisht.

Përfitimet nga ajeti:

1. Devotshmëria dhe frika nga Allahu janë shkaku më i madh për shpëtimin nga zjarri i Xhehennemit – kush i ruhet gjynaheve dhe i bindet Allahut, Ai do ta mbrojë nga dënimi.
2. Veprat e mira duhet të bëhen vetëm për hir të Allahut, jo për t’ia kthyer shërbim dikujt apo për sy e faqe – sinqeriteti është çelësi i pranimit të veprave.
3. Islami e lartëson bujarinë dhe sakrificën për të mirën e të tjerëve, siç bëri Ebu Bekri që e shpenzoi pasurinë për të liruar robërit – kjo tregon se pasuria e vërtetë është ajo që shpenzohet në rrugën e Allahut.
4. Allahu i plotëson shpërblimet për ata që i shërbejnë Atij me sinqeritet – Ai nuk harron asnjë vepër të mirë, sado e vogël qoftë, e shpërblen me atë që e kënaq robin e Tij në Xhennet.