سورت ضحی — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• ضَالًّا: د شرع او کتاب له پېژندنې نه ناخبره او ناپوه.
• فَهَدَىٰ: نو هغه ته يې د هدايت او لارښوونې توفيق ورکړ.

تفسیر:

اى نبي! الله تعالى تا ته يادونه كوي چې هغه تا ته څومره مهربان دى. هغه تا وليدل چې ته د كتاب (قرآن) او ايمان له پېژندنې نه ناخبره وې، او د هغه چا په څېر وې چې په بېلارۍ كې ګرځي او لار نه پېژني. نو الله تعالى تا ته د خپل كتاب او د ايمان د پېژندنې لار وښودله، او هغه څه يې درزده كړل چې ته يې نه پېژندلې. هغه تا ته د نېكو او پاكيزه اعمالو توفيق دركړ، او ستا زړه يې د هدايت په رڼا روښانه كړ. دا د الله تعالى له لورې ستا پر وړاندې تر ټولو لوی احسان و، چې تا يې له ګمراهۍ او ناپوهۍ نه راوويست او د حق او رښتيا په لار يې ودرولې.

فايدې:

• دا چې الله تعالى خپل پېغمبر ته د هدايت توفيق وركړ، دا د هغه پر وړاندې تر ټولو ستر احسان دى، او موږ ته دا ښيي چې هدايت يوازې د الله تعالى په لاس كې دى، نو بايد همېشه ترې وغواړو.
• دا آيت موږ ته د علم او پوهې ارزښت ښيي، ځكه چې ناپوهي د ګمراهۍ په څېر ده، او علم او ايمان د هدايت لار ده.
• دا چې الله تعالى خپل پېغمبر ته د هدايت توفيق وركړ، دا د مسلمانانو لپاره د اميد او خوشحالۍ سبب دى، ځكه چې الله تعالى هر هغه څوك چې وغواړي، هدايت وركوي، او د هغه رحمت له هر چا سره شته.
• دا آيت موږ ته د شكر او قدردانۍ درس راكوي، چې بايد د الله تعالى د نعمتونو په مقابل كې شكر وباسو، او د هغه د لارښوونې قدرداني وكړو.