سورت ضحی — آیت 8

د معنا کلمات:

• عَائِلًا: فقير، هغه څوک چې عايله يې زياته وي او مال يې لږ وي.
• فَأَغْنَى: نو الله تعالی هغه بډای کړ.

تفسير:

او الله تعالی تا ته ووايي: ای محمده! آيا هغه تا نه و موندلی چې يتيم وې، نو پناه يې درکړه؟ او تا يې وموندل چې د کتاب او ايمان نه ناخبره وې، نو تا ته يې هغه څه وښودل چې ته پرې نه پوهېدلې، او تا ته يې د ښو اعمالو توفيق درکړ؟ او تا يې وموندل چې فقير وې، نو ستا رزق يې درته برابر کړ، او ستا نفس يې په قناعت او صبر سره بډای کړ. دا د الله تعالی لوی احسانونه دي چې پر تا يې کړي دي، نو ته د هغه د نعمتونو شکر ادا کړه.

فوائد:

• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د احسانونو يادونه کوي، چې هغه خپل بنده له تنګوالي او فقر نه خلاصوي او هغه ته د رزق دروازې پرانیزي.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی د خپل بنده په حال باندې ښه پوهېږي او د هغه د ضرورت په وخت کې يې مدد کوي.
• دا مونږ ته صبر او قناعت زده کوي، ځکه چې حقيقي شتمني د زړه قناعت دی، نه د مال زياتوالی.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د نعمتونو شکر ادا کولو ته هڅوي، او دا چې الله تعالی د خپل بنده د ستونزو په وخت کې د هغه ملګری دی.