Surja Ed-Duha — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• "Dal-lan" (ضَالًّا): Këtu nënkuptohet ai që nuk e njeh rrugën e drejtë dhe nuk ka dijeni për librin dhe besimin. Nuk ka kuptimin e humbjes në udhë, sepse Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) ishte i njohur për ndershmërinë dhe drejtësinë e tij para profetësisë.
• "Feheda" (فَهَدَى): Domethënë: e udhëzoi, e drejtoi dhe i mësoi atë që nuk e dinte.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i kujton robit dhe të dërguarit të Tij, Muhamedit (paqja qoftë mbi të), mirësitë e Tij ndaj tij, duke i thënë: A nuk të gjeti ty duke mos ditur as Librin (Kuranin) as besimin (imanim), pra ishe larg rrugës së sheriatit dhe nuk kishe dijeni për të? Pastaj Ai të udhëzoi ty, të mësoi atë që nuk e dije, të mësoi Kuranin dhe urtësinë, dhe të drejtoi në rrugën më të drejtë dhe në veprat më të mira. Kjo është një mirësi e madhe nga ana e Allahut ndaj Profetit të Tij, sepse Ai e nxori nga errësira e injorancës në dritën e dijes dhe besimit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njohja e mirësive të Allahut ndaj nesh është një prej shkaqeve më të mëdha për ta falënderuar Atë dhe për t'iu afruar Atij me dashuri dhe respekt.
2. Udhëzimi është dhuratë nga Allahu, prandaj duhet t'i lutemi Atij që të na mbajë në rrugën e drejtë dhe të na shtojë dijen dhe besimin.
3. Injoranca është humbje e vërtetë, ndërsa dija dhe besimi janë udhëzim dhe shpëtim; prandaj duhet ta kërkojmë dijen dhe t'i përmbahemi asaj.
4. Allahu i do robërit e Tij dhe kujdeset për ta, ashtu siç u kujdes për Profetin e Tij, duke e udhëzuar dhe duke i dhënë dije; kështu Ai kujdeset edhe për ne nëse i drejtohemi Atij me sinqeritet.