سورت ضحی — آیت 6

د مهمو کلمو معنا:

• يَتِيمًا: هغه ماشوم چې پلار يې مړ شوی وي.
• فَآوَىٰ: نو پناه يې درکړه، ځای يې ورکړ او ساتنه يې وکړه.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل محبوب رسول صلی الله علیه وسلم ته خطاب کوي او د هغه پر مهربانۍ او فضل يې یادونه کوي: آيا هغه تا يتيم پيدا نه کړ؟ ستا پلار ته چې د مور په ګېډه کې ومړ، نو الله تا ته پناه او ځای درکړ. هغه ستا نيکه عبدالمطلب ته تا ته د شفقت او مهربانۍ زړه ورکړ، چې تر خپل مرګه يې ستا پالنه وکړه، او له هغه وروسته يې ستا تره ابوطالب ته ستا په ساتنه کې زړه ورکړ، چې تر ځوانۍ پورې يې ستا پالنه وکړه. دا ټول د الله تعالی خاص فضل او مهرباني وه چې تا ته يې پناه او ملاتړ برابر کړ.

د آيت څخه ګټې:

• دا چې الله تعالی خپل پيغمبر ته د يتيمۍ په وخت کې پناه ورکړه، دا د دې نښه ده چې الله تعالی د يتيمانو ساتونکی او ملاتړی دی، او هر څوک چې يتيم ته پناه او ملاتړ ورکړي، الله به د هغه سره مرسته وکړي.
• په دې آيت کې د الله تعالی د نعمتونو یادونه شوې ده، چې د بندګانو زړونه د شکر او محبت لپاره ورپاروي، او دا چې الله تعالی خپل بندګان په سختۍ کې نه پرېږدي، بلکې د هغوی لپاره لاره هواروي.
• دا آيت د رسول الله صلی الله علیه وسلم د لوړ مقام او د الله تعالی د هغه پر خاصه مهربانۍ ښکارندوی دی، چې له امله يې موږ ته د هغه پيروي او محبت نور هم زياتيږي.
• په دې کې د يتيمانو د درناوي او د هغوی د ساتنې ترغيب دی، ځکه چې الله تعالی خپل پيغمبر ته په يتيمۍ کې پناه ورکړه، نو څنګه چې موږ د هغه امت يو، بايد له يتيمانو سره مهرباني وکړو.