Surat Ad-Duha — Ayat 8

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَائِلًا (ʿāʾilan): tegesé wong kang ora duwé bandha, mlarat, kekurangan.
• فَأَغْنَىٰ (fa-aghnā): tegesé banjur paring kasugihan, nyukupi kabutuhan, lan nggawé cukup.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhani Nabi Muhammad SAW yèn sadurungé dadi rasul, panjenengané iku wong kang mlarat, ora duwé bandha donya. Nanging banjur Allah paring kasugihan marang panjenengané. Kasugihan iki ora mung arupa bandha, nanging uga arupa rasa cukup (qana'ah) lan ati kang tansah legawa. Allah nyukupi kabutuhané liwat rezeki kang diparingake, kayata ghanimah (harta rampasan perang) lan rezeki liya-liyané. Dadi, ayat iki nuduhake kaya apa Allah njaga lan ngrumat Nabi-Né, saka mlarat dadi cukup, saka kekurangan dadi kacukupan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Kaya lan Maha Paring Rezeki marang sapa waé kang dikarepake.
• Kasugihan sejati iku ora mung bandha, nanging uga ati kang cukup lan legawa marang peparingé Allah.
• Nabi Muhammad SAW iku conto nyata yèn wong mlarat bisa dadi mulya lan cukup yen Allah wis ngendika.
• Ayat iki ngajarake supaya kita ora wedi karo kekurangan, amarga Allah mesthi paring dalan lan rezeki.
• Kita kudu tansah syukur lan qana'ah, amarga iku dadi tandha iman kang kuat lan bisa nggawé urip tentrem.