Surja Ed-Duha — Ajet 8

Kuptimi i fjalëve:

• ‘Âilen (عَائِلًا): I varfër, që ka nevojë për ndihmë dhe jetesë.
• Fe-aghna (فَأَغْنَى): E bëri të pasur, i dha begati dhe e çliroi nga nevoja.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar ia kujton Profetit të Tij Muhammedit (salallahu alejhi ve sel-lem) mirësitë e Tij ndaj tij, duke i thënë: "A nuk të gjeti ty duke qenë i varfër e i nevojshëm, pa pasuri e pa mundësi, e pastaj të dha pasuri dhe begati, duke të siguruar jetesën dhe duke e bërë zemrën tënde të kënaqur me atë që të dha? Ai të begatoi me pasuri materiale dhe shpirtërore, duke të dhënë durim e kënaqësi me atë që të ndau, dhe të bëri të pasur nga ana shpirtërore, ashtu që nuk ke nevojë për askënd tjetër përveç Tij."

Ky ajet është pjesë e një vargu mirësish që Allahu ia përmend Profetit të Tij, duke i thënë se Ai u kujdes për të që nga jetimi, e udhëzoi në rrugën e drejtë dhe e begatoi pas varfërisë së tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i Lartësuar kujdeset për robërit e Tij të sinqertë dhe i nxjerr nga varfëria në pasuri, ashtu siç bëri me Profetin (salallahu alejhi ve sel-lem).
2. Pasuria e vërtetë nuk është vetëm ajo materiale, por edhe pasuria e zemrës – kënaqësia me atë që Allahu ka ndarë, e cila është pasuri që nuk shteron.
3. Ky ajet na mëson të mos dëshpërohemi nga varfëria, sepse Allahu është i Fuqishëm të ndryshojë gjendjen tonë në një çast, ashtu siç e ndryshoi gjendjen e Profetit të Tij.
4. Mirënjohja ndaj Allahut për begatitë e Tij është shenjë e besimit të sinqertë, sepse Ai i përmend këto mirësi për të na mësuar t’i kujtojmë e t’i falënderojmë për to.