Surat Al-'Alaq — Ayat 5

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَلَّمَ (ʿallama): ngelmu, mulang, menehi kawruh.
• الْإِنسَانَ (al-insān): manungsa, yaiku jinise manungsa kabeh, ora mung wong siji.
• مَا لَمْ يَعْلَمْ (mā lam yaʿlam): apa kang durung diweruhi, apa kang durung dingerteni.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake yen Panjenengane iku kang mulang manungsa babagan apa kang sadurunge ora diweruhi. Manungsa sadurunge lair ora ngerti apa-apa, banjur Allah paringi kawruh liwat pangrungu, pandulu, pikiran, lan ati. Allah mulang manungsa babagan perkara-perkara kang migunani kanggo uripe, kayata cara gawe pangan, sandhangan, omah, tata cara urip bebarengan, nganti ilmu babagan agama lan dunya. Kabeh iku wujud sih-katresnane Allah marang manungsa, supaya manungsa bisa metu saka pepeteng bodho menyang padhanging ngelmu. Dadi, ayat iki nuduhake yen ngelmu iku peparing saka Allah, lan manungsa kudu tansah syukur lan ngupaya sinau.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelmu iku peparing saka Allah, mula kudu disyukuri lan digunakake kanggo kabecikan.
• Manungsa dilairake tanpa ngerti apa-apa, mula aja sombong yen wis duwe ngelmu, amarga kabeh iku saka Allah.
• Islam ngajeni banget marang ngelmu, mula wong Islam kudu sregep sinau babagan agama lan dunya.
• Kanthi ngelmu, manungsa bisa ngerti marang Allah, ngerti tata cara ibadah, lan ngerti cara urip kang bener.
• Ayat iki ngelingake yen saben ngelmu kang diduweni manungsa iku wates, mula kudu tansah ngupaya nambah kawruh lan ora gampang puas.
• Ngelmu kang migunani bisa dadi dalan kanggo nyedhaki Allah lan menehi manfaat marang wong liya.