Surja Junus — Ajet 107

Kuptimet e fjalëve:

• yemseeske – të prek, të godas.
• bi-durrin – me dëm, sëmundje, varfëri ose ndonjë fatkeqësi.
• kashif – ai që e largon, që e heq.
• yuridke bi-khayr – të do të mirën, të dhuron begati dhe mirësi.
• radd – pengues, ai që kthen mbrapsht.
• fadlih – mirësisë dhe dhuratës së Tij.
• yusib – e jep, e dërgon.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber! Nëse Allahu të godet me ndonjë dëm – si sëmundje, varfëri, frikë ose ndonjë sprovë tjetër – atëherë askush nuk mund ta largojë atë dëm prej teje, përveç Allahut të Lartësuar. As fuqia e një njeriu, as ndërmjetësimi i dikujt, as ndonjë mjet tjetër nuk mund ta pengojë atë që Allahu ka caktuar. Po ashtu, nëse Allahu dëshiron të të japë mirësi – si shëndet, pasuri, siguri ose ndonjë dhunti tjetër – atëherë askush nuk mund ta pengojë apo ta kthejë atë mirësi, sepse askush nuk mund t'i qëndrojë përballë vullnetit të Tij. Allahu i jep mirësinë dhe e dërgon sprovën atij që do nga robërit e Tij, sipas urtësisë së Tij të pafund. Ai është Falësi i madh i mëkateve të atyre që pendohen, dhe Mëshirëploti ndaj besimtarëve që i nënshtrohen Atij me devotshmëri.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Mëson robin që t'i drejtohet vetëm Allahut në çdo gjë, sepse Ai është i vetmi që jep dhe merr, dëmton dhe sjell dobi.
2. Forcon bindjen se çdo gjë është në duart e Allahut, e kjo i jep besimtarit qetësi shpirtërore dhe durim në sprova.
3. Nxit te njeriu ndjenjën e përulësisë dhe varfërisë ndaj Zotit, duke e larguar nga mendjemadhësia dhe mbështetja te njerëzit.
4. Zbulon se mëshira dhe falja e Allahut janë të gjera, gjë që e bën besimtarin të kthehet gjithmonë tek Ai me pendim dhe shpresë.
5. Tregon se sprovat dhe dhuntitë vijnë sipas urtësisë së Allahut, e kjo e mëson njeriun të pranojë vullnetin hyjnor me kënaqësi, duke ditur se në çdo gjë ka të mirë për robin e sinqertë.