Surja Junus — Ajet 31

Kuptimet e fjalëve:

• يَرْزُقُكُمْ: Ai që ju jep ushqim dhe siguron jetesën tuaj.
• مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ: Nga qielli (shiun) dhe nga toka (bimët dhe pasuritë nëntokësore).
• يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ: Ai që ka në dorë krijimin dhe kontrollin e dëgjimit dhe shikimit.
• يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ: Nxjerr të gjallin nga i vdekuri, si njeriu nga pika e farës dhe zogu nga veza.
• يُدَبِّرُ الْأَمْرَ: Ai që rregullon dhe menaxhon çështjet e gjithë krijesave në qiej dhe në tokë.
• أَفَلَا تَتَّقُونَ: A nuk i frikësoheni dënimit të Tij dhe nuk e ruani veten nga adhurimi i të tjerëve pos Tij?

Tefsiri i Ajetit:

Thuaj, o Muhamed, këtyre idhujtarëve që adhurojnë zota të tjerë pos Allahut: Kush ju ushqen nga qielli, duke ju dërguar shiun që gjallëron tokën, dhe nga toka, duke nxjerrë bimë, pemë dhe pasuri të ndryshme që hani ju dhe kafshët tuaja? Kush posedon fuqinë për të krijuar dëgjimin dhe shikimin tuaj, që janë dhunti të mëdha që i shijoni? Kush e nxjerr të gjallin nga i vdekuri, si njeriun nga pika e farës dhe zogun nga veza, dhe kush e nxjerr të vdekurin nga i gjalli, si pikën e farës nga njeriu dhe vezën nga zogu? Kush e rregullon dhe menaxhon çdo çështje të qiejve dhe të tokës, si dhe çështjet e të gjitha krijesave, duke i dhënë secilës gjë vendin dhe kohën e vet?

Ata do të përgjigjen patjetër se i Gjithëfuqishmi që i bën të gjitha këto është Allahu, sepse nuk mund ta mohojnë këtë të vërtetë, edhe pse janë idhujtarë. Prandaj thuaju atyre: Nëse e pranoni se Allahu është Krijuesi dhe Menaxhuesi i të gjitha këtyre, atëherë pse nuk i frikësoheni dënimit të Tij dhe nuk e ruani veten duke e adhuruar vetëm Atë, duke lënë adhurimin e idhujve që nuk bëjnë asgjë nga këto?

Përfitimet nga Ajeti:

• Ajeti na mëson fuqinë e madhe të Allahut dhe se Ai është i vetmi që siguron jetesën, jep jetë dhe vdekje, dhe menaxhon çdo gjë në ekzistencë.
• Na fton të mendojmë thellë për krijesat e Allahut rreth nesh, si shiu, bimët, dëgjimi dhe shikimi, për të forcuar besimin tonë në Tij.
• Na mëson se argumenti logjik i natyrshëm e çon njeriun të pranojë ekzistencën e Allahut, por duhet ta shoqërojmë këtë pranim me frikën ndaj Tij dhe bindjen ndaj urdhrave të Tij.
• Ajeti thekson rëndësinë e taqvasë (devotshmërisë) si mbrojtje nga dënimi, duke na nxitur të largohemi nga çdo formë idhujtarie dhe t'i përkushtohemi vetëm adhurimit të Allahut.