سورت يونس — آیت 35

د کلمو معناګانې:

• يَهْدِي: لار ښوول، سمې لارې ته رسول.
• الْحَقّ: سمه لار، رښتیني دین، حقیقت.
• لَا يَهِدِّي: هغه څوک چې ځان نه شي لار موندلی، نه شي هدایت کولای.
• إِلَّا أَن يُهْدَىٰ: مګر دا چې بل څوک یې لار ور وښیي (یعنې هدایت ورکړل شي).
• تَحْكُمُونَ: فیصله کوئ، پرېکړه کوئ.

تفسیر:

ای محمده! ته دې مشرکانو ته ووایه: ایا ستاسو په دغو معبودانو (شریکانو) کې څوک داسې شته چې د حق (سمې لارې) لار ښوونه وکړي؟ یقیناً دوی به ووایي چې نه! نو ته ورته ووایه: یوازې الله تعالی دی چې د حق لار ښیي او خپل بندگانو ته د سمې لارې هدایت کوي.

نو ایا هغه څوک چې د حق لار ښیي او خلک ورته رابولي، د پیروي کولو لا زیات حقدار دی، که هغه معبودان چې ځان نه شي لار موندلی او نه بل څوک لار ور ښیي، مګر دا چې بل یې بوځي او انتقال یې کړي (لکه بتان چې له ځایه بل ځای ته یوازې د نورو په مرسته وړل کېږي)؟!

نو ستاسو څه شوي دي؟ څنګه فیصله کوئ چې داسې بې اختیاره بتان د الله تعالی سره شریکان کړئ؟ دا ستاسو فیصله څومره باطله او د عقل خلاف ده! تاسو داسې حکم کوئ چې صریح عقل یې ردوي.

فايدې:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله تعالی سره د بل چا عبادت کول یا شریکول څومره بې بنسټه کار دی، ځکه چې هغه معبودان نه څوک لار ښیي او نه پخپله لار مومي.
2. مونږ ته معلومېږي چې د پیروي او اطاعت حق یوازې هغه ذات لري چې د حق لار ښیي، او هغه الله تعالی دی؛ نو باید یوازې د هغه تابع شو.
3. دا آیت د عقل د استعمال او د سمې پرېکړې کولو ترغیب راکوي، او مونږ ته ښیي چې اسلام د عقل او منطق دین دی، نه د تقلید او باطل عادتونو.
4. په دې آیت کې د توحید ښکلا او د شرک بې ارزښتي ښودل شوې ده، چې مونږ دې ته هڅوي چې تل د الله تعالی په لار روان شو او له هغه پرته له هر څه ډډه وکړو.