Surat Yunus — Ayat 40

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَمِنْهُم : lan sawenehe saka wong-wong mau (yaiku wong-wong kafir Mekah kang padha ngapusi).
• يُؤْمِنُ بِهِ : padha percaya marang Al-Qur'an.
• لَا يُؤْمِنُ بِهِ : ora padha percaya marang Al-Qur'an.
• الْمُفْسِدِينَ : wong-wong kang padha gawe rusak, yaiku wong-wong kang ateges tetep ing kekafiran lan nganakake kerusakan.

2) Katrangan tafsir:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani Rasulullah SAW menawa ing antarane wong-wong kafir Mekah iku ana kang bakal padha percaya marang Al-Qur'an sadurunge dheweke mati, lan ana uga kang ora bakal percaya marang Al-Qur'an nganti mati amarga saka wangkot lan gumedhe. Allah SWT iku ngudaneni sapa wae kang tetep ing kekafiran lan sengaja gawe kerusakan ing bumi. Dheweke bakal diparingi piwales kang setimpal karo apa kang wis dilakoni.

Ayat iki uga dadi ancaman kanggo wong-wong kang padha wangkot marang kebeneran. Allah SWT ngerti kabeh tumindake manungsa, ora ana kang bisa ndhelikake saka Panjenengane. Mula, sapa wae kang tetep ing dalan kang salah lan gawe kerusakan, mesthi bakal nampa piwales saka Allah SWT.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita menawa hidayah iku mung saka Allah SWT. Ana wong kang diparingi pituduh lan ana uga kang ora, nanging kabeh iku wis dadi kersane Allah SWT.
• Kita kudu tansah nyuwun marang Allah SWT supaya diparingi kekuwatan iman lan tetep ing dalan kang bener nganti pungkasan.
• Allah SWT iku Maha Ngudaneni marang kabeh tumindake manungsa, mula kita kudu tansah ngati-ati lan ora gawe kerusakan ing bumi.
• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora wangkot marang kebeneran, amarga wangkot iku bisa nyebabake kekafiran lan kerusakan.
• Kita kudu tansah ngupaya supaya bisa dadi wong kang migunani lan ora gawe kerusakan, supaya ora kalebu ing golongane wong-wong kang diparingi piwales kang abot.