سوره یونس — آیه 40

معانی کلمات:

• «یُؤْمِنُ بِهِ»: به آن (قرآن) ایمان میآورد.
• «الْمُفْسِدِینَ»: کسانی که فساد و تباهی را در زمین گسترش میدهند و با لجاجت و عناد، حق را انکار میکنند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، در میان قوم تو و مشرکان، دو گروه هستند: گروهی از آنان به این قرآن ایمان میآورند و آن را تصدیق میکنند، و گروهی دیگر تا پایان عمرشان به آن ایمان نمیآورند و بر انکار و عناد خود اصرار میورزند تا زمانی که بمیرند و در همین حالت از دنیا بروند. پروردگار تو به حال همه آگاه است و به ویژه از کسانی که با لجاجت و سرکشی، راه فساد را در پیش گرفتهاند و حق را به خاطر عناد و ظلم انکار میکنند، کاملاً باخبر است. او میداند که این مفسدان چه کسانی هستند و در برابر فساد و تباهیشان، آنان را به سختی مجازات خواهد کرد. این آیه تهدیدی برای کسانی است که بر کفر و انکار خود اصرار دارند و نشان میدهد که علم خداوند به اعمال و نیات همه، کامل و دقیق است.

فواید و پیامهای آیه:

1. ایمان و کفر هر کس به اختیار و انتخاب خود اوست؛ خداوند هیچکس را مجبور به ایمان نکرده است، اما در عین حال، علم کامل او به همه چیز، مبنای داوری عادلانه اوست.
2. این آیه به مؤمنان آرامش میدهد که وظیفه آنان فقط دعوت و تبلیغ است، نه اجبار مردم به ایمان؛ حساب کسانی که با لجاجت راه فساد را میپیمایند، با پروردگار است.
3. خداوند حتی از پنهانیترین نیتها و سرسختانهترین عنادها آگاه است و هیچ عمل فسادانگیزی از علم او پنهان نمیماند؛ این هشدار، انسان را به پرهیز از فساد و دعوت به اصلاح دعوت میکند.
4. این آیه نشان میدهد که قرآن، کتاب هدایت برای همه است و هر کس با نیت پاک به آن روی آورد، از برکات آن بهرهمند میشود؛ اما کسانی که با عناد و تکبر آن را رد میکنند، خود را از این رحمت بزرگ محروم میسازند.