ሱረቱ ዩኑስ — አንቀጽ 8

የቃላት ፍቺዎች፡-

• መአዋሁም (ማውሃሁም)፡- መጠጊያቸው፣ መኖሪያቸው እና የሚመለሱበት ስፍራ።
• አን-ናር (አንናር)፡- እሳት፣ የገሀነም እሳት።
• ቢማ ካኑ የክሲቡን (ቢማ ካኑ የክሲቡን)፡- በዚያ ይሠሩት በነበሩት (ኃጢአቶች) ምክንያት።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

እነዚያ በቀዳሚው አንቀጽ ላይ የተገለጹት፣ የአላህን አንቀጾች ያስተባበሉ፣ የመጨረሻውን ቀን መምጣት የካዱ እና በህይወት ተስፋ የተታለሉ ሰዎች፣ በመጨረሻው ቀን የሚመለሱበት እና የሚቀመጡበት ስፍራ የገሀነም እሳት ነው። ይህም በምድራዊ ህይወታቸው በፈጸሙት ኃጢአትና በደል፣ በኩፍር (ክህደት) እና በትንሳኤ ቀን በማስተባበላቸው ምክንያት የሚያገኙት ፍርድ ነው። እነርሱ በራሳቸው እጅ ይህንን መጥፎ ውጤት አስቀድመው ሰርተውታልና የእሳት ቅጣት የሚገባቸው ሆነዋል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ንጹሕ ነው፤ በባሮቹ ላይ በጭራሽ በደል አያደርግም፤ ነገር ግን ሰው በራሱ ሥራ የተሰማራውን ያጭዳል። ይህ የአላህ ፍትሕ ያሳያል።
2. ሰው የሚያገኘው ቅጣትም ሆነ ሽልማት በራሱ ሥራ መጠን ነው፤ ስለዚህ መልካም ሥራን መቻኮል እና ከኃጢአት መራቅ የጥበብ ምልክት ነው።
3. የመጨረሻው ቀን እውነት ነው፤ ሁሉም ሰው ወደ አላህ ተመላሽ ነው፤ በዚያ ቀን ሥራዎች በፍትሕ ይመዘናሉ።
4. አንቀጹ ከኩፍርና ከኃጢአት የሚያስጠነቅቅ ሲሆን፣ ንስሐ የሚገባ ሰው ከዚህ አስከፊ ፍረድ እንዲጠበቅ የሚያበረታታ ነው፤ ምክንያቱም የአላህ እዝነት ሰፊ ነውና።
5. ይህች አንቀጽ የአላህን ተግሣጽ እና ማስጠንቀቂያ የምታስታውስ ስለሆነች፣ ምእመናን ወደ አላህ በመመለስ፣ በመጸለይ እና መልካም ሥራን በመሥራት የገሀነምን ቅጣት እንዲፈሩ እና የገነትን ሽልማት እንዲናፍቁ ትገፋፋቸዋለች።