ซูเราะฮฺ อัล-อาดิยาต — อายะฮฺ 6

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• لَكَنُودٌ (ละ-กะนูด) หมายถึง การเนรคุณ ไม่รู้คุณ และปฏิเสธความดีที่มีผู้ให้ โดยเฉพาะการไม่ยอมรับนับถือความโปรดปรานของพระเจ้าผู้ทรงอภิบาลเขา

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของมนุษย์โดยทั่วไปว่า แท้จริงมนุษย์นั้นเป็นผู้ที่เนรคุณต่อพระเจ้าของเขาอย่างยิ่ง กล่าวคือ มนุษย์มักจะลืมเลือนความโปรดปรานอันมากมายที่พระเจ้าประทานให้แก่เขา ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สิน สุขภาพ ความปลอดภัย หรือปัจจัยต่าง ๆ ในชีวิต และเมื่อได้รับความดีงามเหล่านั้น เขากลับไม่รู้คุณ ไม่ขอบคุณ และบางครั้งก็ใช้สิ่งเหล่านั้นไปในทางที่ขัดต่อพระประสงค์ของพระเจ้า

นอกจากนี้ มนุษย์ยังเป็นผู้ที่หวงแหนและตระหนี่ต่อทรัพย์สินของตน ไม่ยอมจ่ายในสิ่งที่พระเจ้าทรงบัญชา เช่น การบริจาคทาน การช่วยเหลือผู้อื่น หรือการใช้จ่ายในหนทางที่พระเจ้าพอพระทัย เขามักจะยึดติดกับทรัพย์สมบัติและหวงแหนมันไว้กับตัว โดยลืมไปว่าทรัพย์เหล่านั้นเป็นเพียงสิ่งทดสอบจากพระเจ้า และแท้จริงพระองค์คือผู้ทรงเป็นเจ้าของทุกสิ่ง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การรู้คุณต่อพระเจ้าเป็นคุณสมบัติพื้นฐานของศรัทธาชน เพราะการรู้คุณคือการยอมรับว่าความดีทั้งหลายมาจากพระองค์ และนำไปสู่การเชื่อฟังพระองค์
2. การเนรคุณเป็นนิสัยที่ฝังลึกในตัวมนุษย์โดยธรรมชาติ ดังนั้นเราจึงต้องฝึกฝนตนเองให้เป็นผู้ที่รู้คุณอยู่เสมอ เพื่อเอาชนะธรรมชาติด้านลบนี้
3. การตระหนักถึงความโปรดปรานของพระเจ้าจะทำให้หัวใจอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรักต่อพระองค์ ซึ่งเป็นหนทางนำไปสู่ความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
4. การใช้ทรัพย์สินในทางที่พระเจ้าพอพระทัย เช่น การบริจาคและการช่วยเหลือผู้อื่น เป็นการแสดงออกถึงความจริงใจในการศรัทธา และเป็นการชำระจิตใจให้บริสุทธิ์จากความตระหนี่
5. อายะฮ์นี้สอนให้เรารู้จักมองดูตนเองและแก้ไขปรับปรุงตนเองอยู่เสมอ เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในสภาพของการเป็นผู้เนรคุณต่อพระเจ้าผู้ทรงเมตตาเสมอ