Suurah Al-'Aadiyaat — Aayad 6

Macnaha Erayada:

• Al-Kanood (لكَنُودٌ): Waxaa loola jeedaa gaalnimo iyo diidmo, ama xayrin la’aanta iyo ceebaynta nicmada. Waxayna macno tahay qofka aan u mahadnaqin Eebihiis, ee gaalowda nicmadiisa.

Tafsirka Aayadda:

Waxa Eebe ku yidhi: "Dhab ahaan, Dadku (aadamigu) Eebihiis waa u gaalow badan yahay oo diida nicmadiisa." Tani waxay ka hadlaysaa dabeecadda dadka uu ku leeyahay Eebihiis — in uu yahay mid xumaan iyo gaalnimo ku dheehan tahay, isagoo diida nicmada Eebbe oo aan u mahadnaqin, xitaa marka uu helo khayr iyo barako, wuu iska iloobaa Eebbe oo wuu ka jeedsadaa. Dadku wuxuu u badan yahay inuu xayrin daro yahay, oo uu diido inuu bixiyo waxa Eebbe ka dalbado oo khayr ah, isagoo ku xadgudba xaqa Eebbe iyo xaqa dadka. Sidoo kale, wuxuu jecel yahay maalka oo uu ku xadgudbo, isagoon u adeegsanayn jidka Eebbe.

Faa’iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Mahadnaqda Eebbe waa asalka iimaanka: Aayaddu waxay noo muujinaysaa in qofka aan Eebbe u mahadnaqin uu yahay mid gaalowday nicmadiisa, taasoo ku boorrinaysa in aan noqonno kuwa Eebbe ku mahadnaqa xaalad kasta.
2. Dabeecadda dadka waa in la xakameeyaa: Dadku wuxuu u dhashay inuu xumaan iyo gaalnimo ku dheehan yahay, laakiin waa inuu ku dadaalo inuu isaga hagaajiyo isagoo Eebbe ka cabsan, isla markaana rajaynaya naxariistiisa.
3. Khayrka iyo xoolaha waa in loo adeegsadaa jidka Eebbe: Aayaddu waxay noo sheegaysaa in dadku uu jecel yahay maalka oo uu ku xadgudbo, sidaas darteed waa in aan ka digtoonaanno in aan xoolahayaga u adeegsanno waxa Eebbe ka xumaado, ee waa in aan ku bixinaa jidka khayrka.
4. Isla markaaba rajo iyo digid: Aayaddu waxay noo digaysaa in aan ka fogaanno dabeecadda xun, laakiin waxay noo furaysaa dariiqa toobadda iyo mahadnaqda, maxaa yeelay Eebbe waa mid u dulqaad badan, wuxuuna uga fiirsanayaa addoomadiisa inay toobadkeenaan oo ku noqdaan.