Surja El-Adijat — Ajet 6

Kuptimi i fjalëve:

• El-Kenud (الكنود): Do të thotë ai që e mohon të mirën dhe nuk e falënderon për të, pra ai që është shumë mosmirënjohës ndaj Zotit të tij.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar betohet në fillim të kësaj sureje për kuajt që vrapojnë me shpejtësi në rrugën e Tij, e më pas thotë se njeriu është dëshmitar i mosmirënjohjes së tij ndaj Zotit. Kjo do të thotë se njeriu nga natyra e tij është shumë mosmirënjohës ndaj Zotit të tij, duke i mohuar të mirat e shumta që i ka dhënë Allahu. Ai i harron ato të mira dhe nuk i falënderon Zotin për to, madje edhe kur e provon me të mirë, ai bëhet kryeneç dhe mendjemadh, e kur e provon me të keqe, ai bëhet i dëshpëruar dhe humb shpresën. Njeriu është dorështrënguar ndaj së mirës, nuk e jep atë që i kërkohet prej tij, dhe e do pasurinë me dashuri të madhe, gjë që e bën atë të jetë koprac dhe të mos e shpenzojë atë në rrugën e Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

• Njeriu duhet ta njohë veten dhe natyrën e tij, që të përpiqet ta korrigjojë atë duke e falënderuar Zotin për të mirat e Tij dhe duke mos i mohuar ato.
• Islami na mëson që të jemi falënderues ndaj Allahut për çdo të mirë që na ka dhënë, sepse falënderimi e shton të mirën dhe e largon dënimin.
• Njeriu duhet ta luftojë koprracinë dhe dashurinë e tepruar ndaj pasurisë, duke dhënë nga ajo që i ka dhënë Allahu, sepse kjo është shkak për pastrimin e shpirtit dhe rritjen e begatisë.
• Ky ajet na bën të kuptojmë se njeriu pa udhëzimin e Allahut dhe pa fenë e Tij është i prirur drejt mosmirënjohjes dhe mohimit të të mirave, prandaj duhet t'i përmbahemi fesë së drejtë që na udhëzon drejt falënderimit dhe mirënjohjes.