Sura Al-Kari'a — Werset 5

Znaczenie słów:

• Al-Dżibal – góry.
• Kāl-ʿihn – jak wełna.
• Al-manfūsz – ta, która została rozdzielona i spulchniona (przez czesanie).

Tafsir (wyjaśnienie):

W Dniu Sądu Ostatecznego góry, które na ziemi wydają się być potężne, trwałe i nieporuszone, stracą swoją stabilność i staną się niczym wełna, która została rozczesana i spulchniona – lekka, rozproszona i unosząca się. Będą się poruszać z wielką lekkością, a ich części rozdzielą się i rozproszą, aż w końcu zamienią się w pył i znikną całkowicie. Ten obraz pokazuje, jak wielka i przerażająca będzie moc Allaha w tym Dniu, kiedy to nawet najtwardsze i największe twory natury ulegną całkowitemu zniszczeniu i przemianie.

Korzyści płynące z tej ajat:

• Ukazuje ona wielkość i potęgę Allaha, który jest w stanie zniszczyć wszystko, co na ziemi wydaje się niezniszczalne. To uczy nas pokory i skłania do refleksji nad tym, że tylko Allah jest wieczny i niezmienny.
• Przypomina nam o realności Dnia Sądu i o tym, że cały ten świat, ze swoimi górami i dolinami, jest przemijający. To zachęca nas do przygotowania się na ten Dzień poprzez dobre uczynki i oddanie się Bogu.
• Obraz gór jako lekkiej, rozproszonej wełny uczy nas, że nie powinniśmy przywiązywać się do dóbr tego świata ani do rzeczy materialnych, ponieważ wszystko to przeminie. Prawdziwą wartością jest wiara i dobre uczynki, które pozostaną z nami na wieczność.