சூரா அல்-ஹுமஸா — வசனம் 2

சொற்பொருள்:

• جَمَعَ – சேகரித்தான், திரட்டினான்
• مَالًا – செல்வத்தை, பொருளை
• وَعَدَّدَهُ – அதை எண்ணி வைத்தான், கணக்கிட்டு வைத்தான் (செல்வத்தின் மீது அளவு கடந்த பற்று வைத்து, அதைத் தனது பலமாகக் கருதினான்)

விளக்கம்:

இந்த இடத்தில் அல்லாஹ் தூற்றப்பட்டவர்களின் இயல்பை விவரிக்கிறான். அவன் செல்வத்தைச் சேகரிப்பதையே தனது வாழ்க்கையின் குறிக்கோளாகக் கொண்டான். பொருளைத் திரட்டுவதில் மட்டும் நின்றுவிடாமல், அதை மீண்டும் மீண்டும் எண்ணிக் கணக்கிட்டு மகிழ்ச்சி அடைகிறான். அவனுடைய நேரம், சிந்தனை, உழைப்பு அனைத்தும் செல்வத்தைச் சேகரிப்பதிலும், அதன் எண்ணிக்கையைப் பேணுவதிலுமே செலவாகிறது. அந்தச் செல்வமே தனக்கு நிரந்தரமானது என்று அவன் எண்ணுகிறான். தனது செல்வம்தான் தனக்கு வலிமையையும் மேன்மையையும் தரும் என்று கருதுகிறான். ஆனால், இந்தச் செல்வம் அவனை அழிவிலிருந்து காப்பாற்றாது என்பதை அவன் உணரவில்லை. செல்வத்தின் மீதான இந்த மிகைப் பற்று அவனை இறைவனை மறக்கச் செய்து, மனிதர்களை இழிவுபடுத்தும் செயல்களில் ஈடுபட வைக்கிறது.

பயன்கள்:

1. செல்வம் என்பது ஒரு சோதனை; அது இறைவனை நோக்கிய பாதையில் நமக்கு உதவும் கருவியாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, வாழ்க்கையின் இலக்காக மாறிவிடக் கூடாது.
2. செல்வத்தைச் சேகரிப்பதும், அதை எண்ணுவதும் மனிதனின் உள்ளத்தைக் கடினப்படுத்தி, இறைவனை மறக்கச் செய்கிறது. எனவே, செல்வத்தின் மீது மிதமான அணுகுமுறையே சிறந்தது.
3. இறைவன் நமக்கு வழங்கிய செல்வத்தில் ஏழைகளுக்கும் தேவைப்படுவோருக்கும் உரிமை உண்டு என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
4. உண்மையான செல்வம் என்பது இறைவனின் திருப்தியையும், நன்மையான செயல்களையும் சேகரிப்பதே; அதுவே மறுமையில் நமக்குப் பயனளிக்கும்.
5. செல்வம் நிலையானது அல்ல; அது ஒரு நாள் அழிந்துவிடும். எனவே, நிலையான மறுமை வாழ்க்கைக்காக நல்ல செயல்களைச் சேகரிப்பதே அறிவுடையோரின் செயல்.