Suurah Al-Humazah — Aayad 2

Macnaha Erayada:

• Jamaecay (جَمَعَ): Waxa uu urursaday oo kulmiyay.
• Maal (مَالًا): Xoolo, hanti, iyo lacag.
• Caddaday (وَعَدَّدَهُ): Waxa uu tirin jiray, xisaabin jiray, oo u kaydsan jiray si uu ugu diyaar garoobo cawaaqibka iyo dhacdooyinka mustaqbalka.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku tilmaamaysaa qofka halaagu ku dhacay, kaas oo uu ku mashquulsanaa ururinta xoolaha iyo tirinta lacagtiisa, isagoon ka fikirayn wax kale oo ka dambeeya noloshan adduunka. Waxa uu xoolaha ka dhigay ujeedkiisa ugu weyn, isagoo maalinta iyo habeenkaba ku mashquulsan sidii uu u kordhin lahaa hantidiisa oo uu u xisaabin lahaa. Ma aha mid uu u isticmaalo jidka Allaah ama uu uga faa'iideeyo masaakiinta, laakiin waxa uu u kaydsan yahay cawaaqibka mustaqbalka, isagoo u malaynaya in xoolihiisu ay ka ilaalin doonaan dhibaatooyinka iyo geerida. Aayaddan waxay muujinaysaa in xooluhu ay noqdeen qibradii ugu sarraysay ee noloshiisa, isagoon gacalka iyo xisaabta xoolaha ka reebin wax khayr ah oo uu u hormarin lahaa aakhiro.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Digniin ka baxsan xoolaha: Aayaddan waxay noo tusaale u tahay in qofka ku mashquulsan xoolaha oo uu ka halmaamo xaqa Allaah iyo xuquuqda dadka uu ku xaniban yahay, isaga oo aan u diyaar garoobin aakhiro.
2. Dhiirigelin ku bixinta xoolaha: Waxay noo muujinaysaa in xoolaha ay yihiin imtixaan, oo qofkii ku bixiya jidka Allaah uu helayo ajir weyn, halka qofkii ku kaydsada oo ku cunaya keligiis uu la kulmi doono cawaaqib xun.
3. Xusuusin dhabta nolosha: Waxay noo xusuusinaysaa in nolosha adduunyo ay tahay mid dhammaanaysa, oo aanay xooluhu waxba u tarayn qofka marka uu geeriyoodo, markaas oo uu u baahan yahay camal fiican oo uu hormarsaday.
4. Ka fogaanshaha xamaasadda xoolaha: Waxay noo baraysaa in aanan ka dhiganin xoolaha ujeedka nolosheenna, laakiin aan u isticmaalno si ay noo gaarsiiyaan raalli ahaanshaha Allaah iyo nolosha wanaagsan ee aakhiro.