Аль-Хумаза сүресі — Аят 2

1. Сөздердің мағынасы:

• جَمَعَ (жама'а): жинады, топтады.
• مَالًا (мәлән): мал-мүлік, дүние-байлық.
• عَدَّدَهُ (аддадаһу): оны санады, есептеді, қайта-қайта санап шықты.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят алдыңғы аятта айтылған «әрбір күйелеуші, өсекші» адамның сипатын аша түседі. Ол — бар уайымы тек байлық жинау және оны санау болған адам. Ол мал-мүлікті жинауға құмартып, оны үнемі есептеп, санап отырады. Оның ой-пікірі тек осы дүние байлығына бағытталған, басқа ешбір маңызды іске көңіл бөлмейді. Ол жинаған байлығын уақыттың түрлі тосын жағдайларына қарсы сақтық қор ретінде ұстайды, яғни оны өзіне сенімді пана деп санайды. Мұндай адам байлыққа тым беріліп, оны мақсат етіп қояды, ал бұл — адамды Алланы еске алудан, ақыретке дайындалудан алыстататын қасиет.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Байлық жинау мен оны санау адамның басты мақсатына айналмауы керек. Дүние — өтпелі, ал ақырет — мәңгілік.
• Мал-мүлікке тым берілу адамды мақтаншақтыққа, өсек-аяңға және басқаларды кемсітуге итермелеуі мүмкін.
• Ислам байлықты адал жолмен табуды және оны жақсылыққа жұмсауды үйретеді, бірақ оны өмірдің мәні етіп қоюға тыйым салады.
• Байлыққа сеніп, Аллаға тәуекел етпеу — надандықтың белгісі. Шынайы сенім иесі байлықты Алланың берген аманаты деп біледі.
• Бұл аят адамды дүниеқұмарлықтан сақтандырып, жүректі Аллаға байлауға, яғни шынайы бақыт пен тыныштықтың иманда екенін ұғындырады.