سوره هود — آیه 55

معانی کلمات:

• «مِن دُونِهِ»: یعنی غیر از خداوند، یعنی آن معبودانی که شما آنها را شریک خدا قرار دادهاید.
• «فَكِيدُونِي»: یعنی در نابودی من و رساندن ضرر به من هر نقشهای دارید، اجرا کنید؛ «کید» به معنای حیله و تدبیر پنهانی برای رساندن آسیب است.
• «جَمِيعًا»: یعنی همگی با هم، شما و معبودانتان.
• «لَا تُنظِرُونِ»: یعنی مهلتم ندهید و لحظهای مرا به تأخیر نیندازید؛ «اِنظار» به معنای مهلت دادن است.

تفسیر آیه:

هود علیه السلام در ادامه سخنانش با قومش که او را به جنون متهم کرده بودند، میفرماید: من از آنچه شما شریک خدا قرار دادهاید، بیزارم و این برائت را در پیشگاه خداوند و در برابر شما اعلام میکنم. سپس با کمال شجاعت و توکل بر خدا به آنان میگوید: حال که چنین میپندارید که خدایانتان مرا دیوانه کردهاند، همگی با هم و همراه با معبودانتان هر نقشه و حیله و نیرنگی که میتوانید برای نابودی من به کار بگیرید، انجام دهید و حتی یک لحظه هم مهلت ندهید و کار را به تأخیر نیندازید. این سخن نشاندهنده اوج اطمینان و اعتماد هود به خداوند و بیتوجهی او به تهدیدهای دشمنان است؛ زیرا او میدانست که خداوند حافظ و نگهدار اوست و هیچ قدرت و نیرویی بدون اجازه خدا نمیتواند به او آسیب برساند.

فواید و پیامهای آیه:

1. توکل بر خدا و شجاعت در برابر دشمنان: مؤمن واقعی هرگز از تهدید و نیرنگ دشمنان نمیهراسد و با اعتماد کامل به خداوند، با صلابت در برابر آنان میایستد.
2. برائت از شرک و بتپرستی: اعلام بیزاری از هر معبودی غیر از خدا، اساس دین توحید است و مؤمن باید در هر شرایطی این برائت را آشکار کند.
3. بیارزش بودن تهدیدهای دشمنان: وقتی انسان بداند که همه کارها به دست خداست و او پشتیبان مؤمنان است، تهدیدهای دشمنان برایش کوچک و بیاهمیت میشود و با آرامش خاطر به راه خود ادامه میدهد.
4. دعوت به میدان مبارزه: مؤمن نباید از دشمن بگریزد، بلکه با آمادگی کامل، او را به میدان مبارزه دعوت کند و نشان دهد که از هیچ توطئهای هراس ندارد؛ این روحیه، دشمن را به عقبنشینی وامیدارد.