Surja Hud — Ajet 59

Kuptimet e fjalëve:

• Xhehhedû bi-ajati Rabbihim: E mohuan dhe i refuzuan argumentet dhe shenjat e Zotit të tyre.
• Ve asau Rusulehu: E kundërshtuan dhe nuk iu bindën të dërguarve të Tij.
• Xhebbar: Të madhërishëm e tiran, që shtyp të tjerët dhe është mendjemadh.
• Anid: Kokëfortë që largohet nga e vërteta dhe nuk e pranon atë, duke u kundërvënë me armiqësi.

Tefsiri i Ajetit:

All-llahu i Lartësuar, pasi përmendi shkatërrimin e popullit të Adit, tregon se ata ishin një popull që i mohuan argumentet dhe mrekullitë që ua dërgoi Zoti i tyre, dhe nuk i besuan asnjë prej të dërguarve të Tij. Ata e kundërshtuan Pejgamberin e tyre Hudin a.s., dhe kjo konsiderohet kundërshtim ndaj të gjithë të dërguarve, sepse kushdo që mohon një të dërguar, është sikur t'i mohojë të gjithë ata. Në vend që t'i binden thirrjes së drejtësisë dhe besimit, ata ndoqën urdhrat e prijësve të tyre tiranë dhe kryelartë, të cilët ishin kokëfortë në mohimin e së vërtetës dhe nuk e pranonin atë. Kjo ishte arsyeja e shkatërrimit të tyre, sepse ata iu bindën atyre që i çuan në humbje dhe i larguan nga rruga e drejtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mohimi i argumenteve të All-llahut dhe kundërshtimi i të dërguarve të Tij është shkak i shkatërrimit dhe dënimit, siç ndodhi me popullin e Adit.
2. Njeriu duhet të jetë i kujdesshëm në zgjedhjen e udhëheqësve dhe prijësve të tij, sepse ndjekja e tiranëve dhe kokëfortëve çon në humbje në këtë botë dhe në botën tjetër.
3. Islami na mëson t'i bindemi vetëm All-llahut dhe të dërguarit të Tij, dhe të mos i ndjekim ata që na largojnë nga e vërteta, sado të fuqishëm apo mendjemëdhenj qofshin.
4. Ky ajet na bën të ditur se e vërteta është një dhe se kundërshtimi i një të dërguari është si kundërshtimi i të gjithëve, prandaj duhet t'i përmbahemi mesazhit të vetëm hyjnor që na ka ardhur përmes Pejgamberëve.