Surat Hud — Ayat 67

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• الصَّيْحَةُ (ash-shaikhah): swara kang gedhe banget lan ngrusak, minangka azab saka Allah.
• جَاثِمِينَ (jatsimin): wong-wong kang padha tumungkul, tiba nglumpruk ing lemah, ora bisa obah, wis mati kabeh.
• ظَلَمُوا (zholamu): wong-wong kang padha kafir lan nganiaya awake dhewe kanthi nglakoni dosa.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT nyritakake bab apa kang kelakon marang kaum Tsamud, yaiku kaum kang dibangetake dening Nabi Shalih AS. Wong-wong kang padha kafir lan nganiaya awake dhewe kuwi banjur katempuh swara kang gedhe banget lan ngrusak, yaiku azab saka Allah. Swara kang nggegirisi kuwi ora mung keprungu, nanging langsung nyirnakake nyawane wong-wong mau. Sakwise kedadeyan kuwi, ing wayah esuk wong-wong mau padha ketemu kahanan wis padha mati kabeh, tiba nglumpruk ing lemah, tumungkul ing omahe dhewe-dhewe, ora ana siji-sijia kang bisa obah utawa mlayu. Awake padha ora bisa ngadeg, raine padha nempel ing lemah lan lemah. Kabeh kuwi minangka piwales saka Allah marang wong-wong kang padha mbangkang marang dhawuhe Rasul lan nglakoni kekafiran.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen azab saka Allah kuwi nyata lan bisa teka kanthi tiba-tiba, mula kita kudu tansah padha ngati-ati lan ora nglakoni dosa.
• Wong-wong kang padha kafir lan nganiaya awake dhewe bakal nemu piwales kang setimpal, mula kita kudu padha ngajak marang kabecikan lan ngedohi kekafiran.
• Kekuwatan lan kaluhuran Allah iku ora ana kang bisa nglawan, mula kita kudu padha pasrah lan tawakal marang Panjenengane.
• Ayat iki uga ngelingake yen urip ing donya iki mung sak wentoro, mula kita kudu padha ngumpulake bekal kanggo akhirat.
• Kanthi maca lan ngresapi crita-crita ing Al-Qur'an, kita bisa tambah iman lan tresna marang agama Islam, amarga Al-Qur'an iku pituduh kanggo kabeh manungsa.