Sure Hûd — Ayet 67

Kelime Anlamları:

• es-Sayha (الصَّيْحَةُ): Şiddetli ve korkunç ses, dehşet verici patlama.
• Câsimîn (جَاثِمِينَ): Yüzüstü yere kapanmış, dizleri üzerine çökmüş, hareketsiz kalmış, cansız bedenler halinde yere serilmiş kimseler.

Tefsir:

Bu âyet, Semûd kavminin hazin sonunu haber vermektedir. Onlar, Allah'ın gönderdiği peygamberleri yalanlamış, azgınlık ve zulümlerinde ısrar etmişlerdi. Nihayet onlara vaat edilen azap geldi. O müthiş ve korkunç bir ses (sayha), zulmedenleri yakalayıverdi. O dehşetli ses, öyle bir andı ki, o zalimlerin kalpleri durdu, bedenleri olduğu yerde cansız birer cesede dönüştü. Sabah olduğunda ise, yurtlarında yüzüstü yere serilmiş, kıpırdamadan duran ölüler halinde buldular kendilerini. Ne kaçabildiler, ne de kendilerini koruyabildiler. O kudretli ve zorlu azap, onları bulduğu yerde yakaladı ve helak etti.

Bu hadise, Allah'ın vaadinin asla boşa çıkmayacağını ve O'nun azabının zalimlerden asla geri çevrilmeyeceğini gösteren apaçık bir delildir. Semûd kavmi, güçlü ve imkân sahibi bir toplumdu; dağları oyarak muhteşem evler inşa etmişlerdi. Fakat bu güç ve imkânlar, Allah'ın azabı geldiğinde onlara hiçbir fayda sağlamadı.

İbret ve Ders:

Bu kıssada bizler için büyük bir ibret vardır. Sakın ha, gücümüze, malımıza, makamımıza güvenip Allah'ın emirlerinden uzaklaşmayalım. Zulüm, nerede ve kimden gelirse gelsin, sonu hüsrandır. Allah'ın azabı, kullarına zulmedenleri, haddi aşanları mutlaka yakalar. Mümin olarak bizler, bu kıssadan ders almalı, her an Allah'ın gözetiminde olduğumuzu bilerek yaşamalıyız. Günahlardan ve zulümden şiddetle kaçınmalı, Allah'ın rahmetine sığınmalıyız. Çünkü O'nun rahmeti, azabından önce gelir; tövbe kapısı, kıyamete kadar açıktır. Ne mutlu o kimselere ki, bu kıssaları okuyup ibret alır, hayatını Allah'ın rızasına göre düzenler.