Sura Hud — Werset 72

Znaczenie słów:

• يَا وَيْلَتَى – okrzyk wyrażający zdziwienie i podziw, używany przy nadzwyczajnych wydarzeniach.
• بَعْلِي – mój mąż.
• شَيْخًا – w podeszłym wieku, stary.
• عَجِيبٌ – zadziwiające, niezwykłe, wykraczające poza zwykły bieg rzeczy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Gdy aniołowie przekazali Sarze, żonie proroka Ibrahima (pokój z nim), radosną nowinę o narodzinach syna Ishaka, Sara – zdumiona i zaskoczona – powiedziała: „O, jakże to dziwne! Jak mam urodzić dziecko, skoro jestem już starą kobietą, która utraciła nadzieję na potomstwo, a mój mąż również osiągnął sędziwy wiek i jest starym człowiekiem? Zaprawdę, narodziny dziecka z dwojga ludzi w tak podeszłym wieku są czymś naprawdę zadziwiającym i wykraczającym poza ludzki zwyczaj”.

Jej słowa nie były wyrazem zwątpienia w moc Allaha ani zaprzeczeniem Jego obietnicy – przeciwnie, wynikały z naturalnego ludzkiego zdziwienia wobec czegoś, co nie mieści się w zwykłych prawach natury. Sara doskonale wiedziała, że dla Allaha – Stwórcy wszystkiego – nie ma rzeczy niemożliwych, jednakże jej reakcja była wyrazem podziwu i zdumienia nad tym, jak wielka jest potęga Boga, który może uczynić to, co wydaje się ludziom niemożliwe.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Ten werset uczy nas, że zdziwienie wobec cudownych wydarzeń nie jest sprzeczne z wiarą – ważne jest, aby człowiek ostatecznie poddał się woli Allaha i uznał Jego wszechmoc.
• Ukazuje nam, że moc Allaha nie ogranicza się do praw natury i ludzkich zwyczajów – On może uczynić wszystko, kiedy zechce i jak zechce.
• Przypomina nam o wielkości Allaha, który obdarza potomstwem, majątkiem i życiem, kogo chce, nawet w sytuacjach, które wydają się beznadziejne – dlatego nigdy nie powinniśmy tracić nadziei w Jego miłosierdzie.
• Historia Sary i Ibrahima uczy nas cierpliwości i zaufania do obietnic Allaha – nawet jeśli spełnienie tych obietnic wydaje się odległe lub niemożliwe z ludzkiej perspektywy.
• Werset ten pokazuje również, że dzieci są darem od Allaha i że należy je przyjmować z wdzięcznością, niezależnie od okoliczności ich narodzin.