Surja Hud — Ajet 75

Kuptimet e fjalëve:

• Halim (حليم): I butë, i durueshëm, që nuk nxiton në ndëshkim.
• Euvvah (أَوَّاهٌ): Shumë lutës, shumë përgjërues, që shpreh hidhërim e përulësi para Zotit.
• Munib (مُنِيبٌ): Ai që kthehet vazhdimisht te Zoti, penduar dhe i përkushtuar.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet fisnik, Zoti i Lartësuar lavdëron profetin e Tij Ibrahimin (paqja qoftë mbi të) me tri cilësi të larta që tregojnë përsosmërinë e tij morale dhe shpirtërore:

Së pari, Halim – domethënë shumë i butë dhe i durueshëm. Ai nuk nxitonte në ndëshkim apo zemërim ndaj njerëzve, edhe kur ata e fyenin apo i kundërshtonin. Kjo butësi e tij ishte pasqyrë e mëshirës hyjnore dhe e urtësisë së tij në thirrjen drejt së vërtetës.

Së dyti, Euvvah – domethënë shumë lutës dhe përgjërues. Ai ishte njeri që shumë shpesh ngrihej në lutje, qante nga frika dhe dashuria ndaj Zotit, dhe shprehte përulësinë e tij të thellë para Krijuesit. Kjo tregon lidhjen e tij të fortë me Zotin në çdo moment.

Së treti, Munib – domethënë ai që kthehet vazhdimisht te Zoti me pendim dhe përkushtim. Ai ia drejtonte zemrën, mendjen dhe veprat e tij vetëm Zotit, duke u larguar nga çdo gjë që e largon nga rruga e drejtë. Pendimi i tij nuk ishte një herë, por ishte gjendje e përhershme e jetës së tij.

Këto tri cilësi së bashku e bënë Ibrahimin (a.s.) një shembull të përsosur të besimtarit që kombinon butësinë me njerëzit, përkushtimin ndaj Zotit dhe kthimin e vazhdueshëm tek Ai.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo na mëson se butësia dhe durimi janë cilësi të dashura për Zotin, dhe se besimtari duhet të jetë i butë në marrëdhëniet me njerëzit, edhe kur përballet me kundërshtime.
2. Na nxit që të jemi të shumtë në lutje dhe përgjërim ndaj Zotit, sepse kjo është shenjë e sinqeritetit dhe e forcës së besimit.
3. Na mëson se pendimi dhe kthimi te Zoti nuk duhet të jetë vetëm në momente të vështira, por duhet të jetë gjendje e përhershme e jetës sonë, duke e drejtuar zemrën gjithmonë drejt Zotit.
4. Ky ajet na tregon se Zoti i lavdëron robërit e Tij të devotshëm dhe i bën ata shembull për njerëzit, gjë që na nxit që të përpiqemi t'i fitojmë këto cilësi fisnike në jetën tonë.