Sura Hud — Werset 79

Znaczenie słów:

• مِنْ حَقٍّ – potrzeby, pragnienia, skłonności.
• مَا نُرِيدُ – czego pragniemy, do czego dążymy.

Tafsir (wyjaśnienie):

Lud Lota (عليه السلام) odpowiedział mu w sposób bezczelny i zatwardziały, mówiąc: „O Łocie! Ty dobrze wiesz, że nie mamy żadnej potrzeby ani pragnienia wobec twoich córek – ani wobec kobiet twojego ludu – i nie mamy do nich żadnej skłonności. Nie chcemy ich poślubiać ani zbliżać się do nich w sposób dozwolony. Ty również doskonale wiesz, czego naprawdę pragniemy – a mianowicie mężczyzn i czynów obrzydliwych, które są sprzeczne z naturą i prawem Bożym. Nie mamy zamiaru porzucić tego, co czynimy, ani nie szukamy dróg wyjścia z tego grzechu.”

Ich odpowiedź ukazuje ich skrajną butę i całkowite odrzucenie prawdy. Zamiast skorzystać z napomnienia i łagodnej rady proroka, który wskazywał im na czyste i dozwolone rozwiązanie – małżeństwo z kobietami – oni upierali się przy swoim występku, otwarcie przyznając, że wiedzą, iż to, co robią, jest złe, lecz nie chcą z tego zrezygnować.

Korzyści i wnioski:

1. Prorocy są największymi dobrodziejami dla swoich narodów – Łot (عليه السلام) pragnął dla swego ludu czystości i dobra, oferując im to, co jest dozwolone i naturalne, mimo że nie były to jego biologiczne córki, lecz córki jego społeczności w sensie duchowym – czyli kobiety ich ludu.
2. Grzech może doprowadzić człowieka do takiego stanu, że otwarcie przyznaje się do zła i nie wstydzi się go, a nawet z hardością broni swojego postępowania – to ostrzeżenie przed lekceważeniem małych grzechów, które mogą przerodzić się w wielkie występki.
3. Wiedza o tym, że coś jest zakazane, nie wystarczy – potrzebne jest działanie zgodne z tą wiedzą. Ci ludzie wiedzieli, że ich czyn jest obrzydliwy, lecz ich pragnienia zwyciężyły nad rozumem i wiarą.
4. W tym opowiadaniu jest nauka dla rodziców i społeczeństwa, aby troszczyli się o czystość moralną młodych ludzi i kierowali ich ku zgodnym z naturą i prawem Bożym związkom, zamiast pozostawiać ich na pastwę złych pragnień.
5. Allah zawsze pozostawia drzwi pokuty otwarte – nawet dla takich ludzi, gdyby tylko zechcieli zawrócić ze złej drogi. Historia ta uczy nas, że nie wolno tracić nadziei w miłosierdzie Boże, ale też nie wolno lekceważyć gniewu Allaha wobec uporczywych grzeszników.