Surah Al-Lahab — Talata 3

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Sayaṣlā – siya ay papasok at masusunog sa apoy.
• Nāran – apoy.
• Dhāti lahab – apoy na may naglalagablab na ningas at matinding init.

Paliwanag ng Talata:

Tiyak na papasok si Abu Lahab sa isang apoy na may naglalagablab na ningas sa Araw ng Paghuhukom, at madarama niya ang matinding init nito. Ang apoy na ito ay hindi katulad ng apoy sa mundo; ito ay apoy na nilikha ng Allah para sa mga nagkasala, at ito ay patuloy na nagliliyab at walang katapusan. Ang talatang ito ay isang malinaw na babala at parusa sa kanya dahil sa kanyang pagmamalupit at paghadlang sa Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala), at sa kanyang patuloy na pananakit at pang-aapi sa mga Muslim. Ang kanyang asawa ay makakasama rin sa kanya sa kaparusahang ito, dahil siya ay katuwang niya sa kasamaan at sa paggawa ng mga paraan upang saktan ang Propeta.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap; walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang parusa, gaano man kalakas o kayaman ang isang tao sa mundo.
2. Ang pagmamalupit at pang-aapi sa mga tao, lalo na sa mga propeta at mga matutuwid, ay may malaking kahihinatnan sa kabilang buhay.
3. Ang babala sa mga kaaway ng Islam ay nagpapakita ng katotohanan ng Qur'an, sapagkat ang mga hulang ito ay natupad – si Abu Lahab at ang kanyang asawa ay namatay sa kawalan ng pananampalataya at hindi nakinabang sa kanilang kayamanan at kapangyarihan.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa yaman o katayuan sa lipunan, kundi sa pagsunod sa Allah at sa Kanyang Sugo.
5. Ang pag-ibig sa Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay bahagi ng pananampalataya; ang sinumang lumalaban sa kanya ay nasa malaking kapahamakan, kapwa sa mundo at sa kabilang buhay.