Surah Yusuf — Talata 14

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• عُصْبَةٌ – Isang pangkat na may bilang at lakas; sinasabing sampu sila.
• لَخَاسِرُونَ – Mga talunan, mga walang halaga, mga nalugi sa kanilang layunin.

Paliwanag ng Talata:

Sinabi ng mga kapatid ni Yusuf sa kanilang amang si Ya'qub: "Kung sakaling kainin man siya ng lobo habang tayo ay isang pangkat na may lakas at bilang, tunay na tayo sa sandaling iyon ay mga talunan at mga walang silbi, sapagkat hindi natin siya naipagtanggol at hindi natin siya naprotektahan laban sa panganib." Sa madaling salita, nais nilang patunayan sa kanilang ama na hindi sila magpapabaya kay Yusuf, at kung mangyari man ang ganitong sakuna sa kabila ng kanilang presensya at lakas, sila nga ay mga taong walang halaga at hindi mapagkakatiwalaan. Subalit ang katotohanan ay kabaligtaran ng kanilang sinabi—sila mismo ang may balak na mapalayo si Yusuf sa kanilang ama, at ang lobo ay isang dahilan lamang na kanilang inimbento.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pananalita ay maaaring gamitin upang magtago ng masamang layunin, kaya nararapat na maging maingat ang tao sa mga sinasabi ng iba at huwag agad magtiwala sa mga pangako na salita lamang.
2. Ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa dami ng tao o sa kanilang kakayahan, kundi sa takot sa Allah at sa katapatan sa pagsasagawa ng mga ipinagkatiwala.
3. Ang pagmamahal ng magulang sa anak ay likas at marangal, at ang pag-iingat sa mga anak mula sa kapahamakan ay isang tungkulin na dapat isaalang-alang kahit pa laban ito sa kagustuhan ng iba.
4. Ang kuwentong ito ay nagtuturo sa atin na ang mga pagsubok na dinaranas ng mga propeta at matuwid na tao ay bahagi ng dakilang plano ng Allah, at ang pagtitiis at pagtitiwala sa Kanya ay magbubunga ng tagumpay at kabutihan sa huli.