Йусуф сүресі — Аят 18

1. Сөздердің мағынасы:

• قَمِيصِهِ — оның жейдесі, көйлегі.
• بِدَمٍ كَذِبٍ — жалған қан, яғни жалғандыққа негізделген, шындыққа сай емес қан.
• سَوَّلَتْ — әдемілеп көрсетті, безендірді, жақсы болып көрінетіндей етіп әшекейледі.
• فَصَبْرٌ جَمِيلٌ — менің ісім — көркем сабыр. Көркем сабыр дегеніміз — ешбір жаратылғанға шағымданбай, тек Аллаға мойынсұнып сабыр ету.
• الْمُسْتَعَانُ — көмек сұралатын, жәрдем тіленетін Жаратқан.
• تَصِفُونَ — сипаттап айтып отырған нәрселерің, яғни Юсуф туралы айтқан әңгімелерің.

1. Аяттың тәпсірі:

Юсуфтың ағалары әкелеріне әкелген жейдесін жалған қанға малып әкелді. Олар мұнымен қасқыр жеп кетті деген өтіріктерін растауды көздеді. Бірақ бұл қан Юсуфтың қаны емес еді, олар оны басқа бір нәрсенің қанымен бояп әкелген болатын. Алайда әкелері Яқуб (ғ.с.) бұл істің шындық емес екенін жейденің жыртылмағанынан-ақ байқады. Өйткені қасқыр жесе, жейде тілім-тілім болып жыртылар еді. Сондықтан ол оларға: «Жоқ, олай емес. Сендердің нәпсілерің бұл жасаған жаман істеріңді өздеріңе әдемілеп көрсетті, сондықтан сендер оны жасадыңдар. Енді менің ісім — көркем сабыр. Мен ешкімге шағымданбаймын, тек Алладан көмек тілеймін. Сендердің Юсуф туралы айтып отырған өтірік әңгімелеріңе қарсы Алланың жәрдеміне сүйенемін», — деді.

Яғни, Яқуб пайғамбар (ғ.с.) балаларының айтқанына сенбеді, өйткені олардың әкелген дәлелі өздерінің өтірік айтқанын көрсетіп тұрды. Ол ашуланып, айқайлап, Аллаға шағымданып жатпады, керісінше, көркем сабыр танытып, барлық істі Аллаға тапсырды. Бұл — нағыз мүміннің қиындыққа төзе білуінің үлгісі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Сабырдың ең жоғарғы түрі — көркем сабыр. Бұл — басына түскен қиындыққа шыдап, ешкімге шағымданбай, тек Аллаға жалбарыну. Бұл мұсылманның рухани күшін көрсетеді.
• Аллаға сүйену — әрбір қиындықтың шешімі. Яқуб пайғамбар (ғ.с.) адамдарға емес, Аллаға жәрдем сұрады. Бұл бізге де әр істе Аллаға жүгіну керектігін үйретеді.
• Өтіріктің ақыры ашылады. Ағалар қанша айла жасаса да, шындық жасырылмады. Бұл — әділеттіліктің әрқашан жеңетінінің дәлелі.
• Бала тәрбиесінде ата-ананың көрегендігі маңызды. Яқуб (ғ.с.) жейденің жыртылмағанынан-ақ шындықты ұқты. Бұл — ата-ананың балаларын жақсы білуі және парасаттылық танытуы қаншалықты маңызды екенін көрсетеді.
• Қиындыққа төзе білу — иманның белгісі. Бұл аят мұсылмандарды қиындық кезінде де Аллаға сеніммен қарап, сабырлы болуға шақырады. Сабыр еткен адамға Алланың жәрдемі жақын.