Surja Jusuf — Ajet 51

Kuptimet e fjalëve:

• mâ khatbukun: Çfarë është çështja juaj, pra cili ishte qëllimi dhe puna juaj?
• râvedtunne: E kërkuat dhe e nxitët atë për veten tuaj, pra u përpoqët ta tërhiqni në mëkat.
• hâsha lillâh: Larg qoftë ajo gjë nga Allahu, pra është e pamundur dhe e papranueshme për pastërtinë e tij.
• hashesa: U qartësua, u bë e dukshme dhe u zbulua plotësisht.

Tefsiri i Ajetit:

Kur mbreti mblodhi gratë që kishin prerë duart e tyre, ai i pyeti ato duke dashur t’i qartësonte gjërat dhe t’i jepte fund kësaj çështjeje: "Çfarë keni dashur nga Jusufi atë ditë kur e keni ftuar dhe kërkuar prej tij atë që nuk i takon? A keni parë prej tij ndonjë të metë apo prirje drejt së keqes?" Ato u përgjigjën me pastërti dhe habi: "Larg qoftë ajo gjë nga Allahu! Ne nuk kemi ditur asnjë të keqe apo të metë mbi të." Në atë moment, kur e vërteta u bë e qartë dhe dëshmitë e tyre e pastruan Jusufin, gruaja e Azizit (ministrit) nuk mundi të mbante më gjënë e fshehur dhe tha duke e pranuar fajin e saj: "Tani u qartësua e vërteta dhe u zbulua realiteti. Unë isha ajo që e kërkova dhe e nxitëta atë për veten time, por ai u largua dhe refuzoi. Ai është vërtet prej të sinqertëve në atë që tha dhe u shpreh për pastërtinë e tij."

Përfitimet nga Ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se e vërteta, sado që të fshihet dhe të mundohen njerëzit ta mbulojnë, në fund do të dalë në shesh dhe do të triumfojë, sepse Allahu i Lartësuar e mbron atë.
• Ajeti tregon se njeriu i ndershëm dhe i pastër, kur e mbron veten për hir të Allahut, Allahu i jep atij lavdi dhe nder në këtë botë para se në botën tjetër, ashtu siç e ngriti Jusufin a.s. dhe e bëri dëshminë e tij të vërtetë.
• Pranimi i gabimit dhe kthimi te e vërteta është shenjë e sinqeritetit dhe e pastërtisë së shpirtit; gruaja e Azizit, edhe pse e vonoi pranimin, në fund e pranoi fajin e saj, gjë që tregon se pendimi dhe e vërteta e lartësojnë njeriun.
• Ajeti na mëson se duhet të jemi të kujdesshëm në gjykimet tona për njerëzit dhe të mos nxitojmë t’i dënojmë ata pa u qartësuar e vërteta, sepse padrejtësia ndaj të pafajshmit është prej gjynaheve të mëdha.